Een bomvolle The Barn voor Oscar & The Wolf. Geen twijfel mogelijk wie vandaag de hipste band van ons land is.

Frontman Max Colombie, met John Lennon-zonnebrilletje op en keytar om de nek, straalde een glossy 'socialite-chique' uit dat wij eerder associeren met Beverly Hills dan met Dilbeek.

Omringd door plastic palmbomen en rozerode TL's gleden Colombie en co. door 'Joaquim' en 'Somebody wants you', twee nummers uit het knappe debuut Entity.

Effortlessly cool, zouden de Amerikanen zeggen.

Met zijn plaat raakt Oscar & The Wolf de gevoelige snaar van een generatie twintigers die opgroeide in een wereld waar de grenzen tussen genres zijn vervaagd, waar even gretig naar hitparade-r&b als naar The XX wordt geluisterd.

Het publiek zag Colombie zijn flashy glittershirt onthullen, liet zich meevoeren op de elektronische golven van de traag slepende liedjes. Jong hartzeer verpakt als elektropop.

Dan is er die stem van Colombie: gedeeltelijk Lana Del Rey (die heerlijke 'slurr'), gedeeltelijk Drake (die lage, neurotische r&b-frasering).

In de dancepop van 'Strange entity' sijpelde blanke, stedelijke blues door en de jongens en meisjes in de tent heupwiegden mee.

Colombie strekte zijn armen, de fans deden dat ook, alsof we allemaal naar hetzelfde sterrenstelsel wezen. Behoorlijk bedwelmend. En een hele sprong voorwaarts in vergelijking met hun AB-show dit voorjaar, waar de band nog zoekende was.

Wij gniffelden toen Colombie in 'Killer you' flarden raps van Fatman Scoop en Jennifer Lopez smokkelde.

'Princes', dé Belgische popsong van de voorbije maanden, bracht iedereen moeiteloos in vervoering. Twee danseressen kronkelden om Colombie heen terwijl glitterconfetti omlaag dwarrelde.

Naar het buitenland hiermee. En snel.