REVIEW. Pixies (****) Bouwvakkers uit een ander universum
Foto: Belga/afp
Overal gelukzalig lachende gezichten in de tent, zelfs op het podium. Is dit wel zeker de legendarische indierockband de Pixies? Ja hoor, zelfs zanger Frank Black geniet tegenwoordig zichtbaar van zijn shows.

En of het er aan te horen is. Een dik uur lang wisselde hij demonisch gelach af met gekweld gehuil, opgejaagd gehijg en bezeten getier. Het gemak ook waarmee hij de hoge oe-oes in ‘Caribou’ haalde: heerlijk. Ondertussen surfte zijn band van chaotische punk (‘Isla de Encanta’) over onheilspellende rock (‘Rock music’) tot perfecte pop (‘Here comes your man’), bijna altijd van een buitenaardse schoonheid.

Het publiek was zo uitgelaten dat het zelfs de gitaarlijntjes meezong. Bij het gefluit tijdens ‘La la love you’ dachten we even in een tent vol bouwvakkers te zijn beland. De nieuwe nummers – duidelijk minder goed dan de oudjes uit de jaren tachtig en negentig – zaten strategisch in de set verweven.

En de nieuwe bassiste Paz Lenchantin (A Perfect Circle, Zwan)? Nee, ze kon de vertrokken Kim Deal niet doen vergeten – daarvoor was haar stem iets te vlak. Van ‘Gigantic’ bleven ze dus wijselijk af. Daarom: net geen vijf sterren.