REVIEW. Ozark Henry (****) Verbluffende hightech emoties
Ozark Henry op Rock Werchter 2014. Foto: Koen Bauters
Piet Goddaer is een kameleon. Vorig jaar leek hij de popkaart te trekken, met de hit 'I'm your sacrifice' als internationale troefkaart. Maar op Rock Werchter presenteerde de man een totaal onverwacht nieuw concept, een nieuwe zangeres en een terugkeer naar de elektronica. Straf was dat.

Op het podium een drummer en twee keyboards. Goddaer nam er een, Laura Groeseneken van Addicted Kru Sound de andere. Beiden doken ze geregeld ook op een stel trommels om de dromerige muziek fors van tribale ritmiek te voorzien.

De link met eigentijdse elektronica is evident en eigenlijk logisch. Goddaer is een designmens die ongetwijfeld graag klank als architectuur ziet. Hij presenteerde een minimalistische lichtshow van Arf & Mes die de aanpak dramatisch ondersteunt. Iets te donker zelfs maar dat kan een foutje zijn.

In dat decor keerde hij nogal wat songs binnenstebuiten en leek hij de set in een concept te willen zien, geschraagd door poëtische fragmenten van dichteressen Anne Sexton ('Wanting to die') en Sylvia Plath ('Lady Lazarus'). Met de heel strakke, sobere zwart-wit lichten kwam het intens en zelfs wat neerdrukkend over.

Met een housy versie van 'At sea' liet Goddaer horen dat de aanpak ook een bredere reikwijdte kan hebben. En daar paste 'I'm your sacrifice' in. Mooie popzang en aanstekelijke beats in ren kunstzinnig decor: dat paste goed samen.

Ozark Henry gaat met de nieuwe show op tournee in het najaar. Dan komt zijn jongste album ook in meerdere landen uit. Een mens om te volgen. 

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig