Mark Foster zal nooit onze favoriete zanger woeden maar met die lening stonden we in The Barn alleen. Foster The People deed waarvoor de band betaald werd: een discofeestje bouwen.

Openen met 'Helena Beat' en 'Best Friend' is natuurlijk pure luxe. Na de orgie van Parov Stelar wilde Foster The People ook zo snel mogelijk een extatische sfeer vinden. Maar de groep gebruikt hoekige ritmen en geen soepele housebeats. Dat bleek een verschil.

Op zijn slechtst hoorden we Teutoonse artrock die ons naar Pet Shop Boys deed verlangen. Op zijn best produceerde de band toffe discopop. Zoals in 'Are you what you want to be' en 'Call it what you want', twee uppercuts die iedereen in dikke feeststemming kregen.

Om perfect af te sluiten met 'Pumped up kicks'. Feestje.