Bart De Wever (N-VA): 'Ik heb te lang nagedacht over onze herpositionering'
Bart De Wever en Liesbet Homans op campagnedag in Antwerpen. Foto: Jonas Roosens
Bart De Wever ging de campagne in met een straat voorsprong op al de rest. Maar naar het einde gaat het knagen: heeft De Wever, in zijn queeste om België open te breken, niet te veel kiezers schrik aangejaagd en mogelijke partners tegen zich in het harnas gejaagd?

Het gaat De Wever sowieso om het gevecht nadien. Het dient tot niets de grootste te zijn, als de verslagenen aaneenklitten en voortdoen. De top vreest een herhaling van het scenario van 2007 en 2010: het uiteindelijke verbrokkelen van het Vlaamse front en een overwinningsnederlaag gevolgd door vijf jaar federale oppositie.

Met welke strategie haal je het maximum aan bereikbare stemmen zonder jezelf bij onderhandelingen buitenspel te zetten? ‘Ik heb te lang nagedacht over onze herpositionering', bekent De Wever. ‘Al in de zomer was ik ermee bezig. Daardoor is ze niet goed uitgevoerd. Niet Siegfried Bracke, maar een hardliner als Jan Jambon had de boodschap moeten brengen. Partijen zijn chaos. Alle partijen. Na een bijsturing duurt het altijd een tijd voor iedereen weer precies hetzelfde zegt.’

Evenwichtsoefening

Het is tijd voor grondig strategisch overleg. De N-VA mag zich niet presenteren als de partij die de federale onderhandelingen opnieuw tot een martelgang wil maken. Dat zou kiezers afschrikken en, erger, het loopt onvermijdelijk weer uit op een oppositiekuur. Maar de Vlaamse onafhankelijkheid staat als ultiem doel in artikel 1 van de partijstatuten. Daaraan verraad plegen kan de historische achterban niet slikken. Het wordt een vervaarlijke evenwichtsoefening.

En er zitten nog gaten in de strategie van ‘het PS-model versus het N-VA-model’. Als gedoodverfde winnaar van de verkiezingen geen kandidaat-premier of -minister-president voorstellen is misschien niet houdbaar, vrezen sommigen. Als onbetwiste leider van de partij kan De Wever moeilijk een van zijn luitenanten tot generaal-majoor benoemen zonder de anderen te misnoegen. Als hij een minister-president aanduidt, kan hij niet anders dan zelf officieel voor het premierschap gaan, wat hij zo lang mogelijk wil uitstellen.

Zo rijst aan de vooravond van de verkiezingsdag, na een niet-communautaire campagne, het stellige vermoeden dat door de N-VA-strategie de federatie België veel fragieler uit de stembus zal komen dan we allen denken. Met één flinke hamer kun je eender welke machine doen vastlopen. Welke hamer doet er niet toe, als je hem maar op de juiste plek in het raderwerk mikt.

Lees de volledige zevende en laatste aflevering in deze reeks
nu zaterdag in dS Weekblad.