Man die vrouw neerstak: ‘Ik verdien mijn straf’
Foto: mvn

Op het assisenproces tegen Bart Van Goethem (39) heeft voorzitter Koen Defoort maandag de beschuldigde verhoord. De man uit Oedelem weet niet wat hem bezielde toen hij zijn vrouw Casandra Baudot (34) op 16 februari 2011 in Brugge met messteken om het leven bracht. De beschuldigde drukte aan het einde van het verhoor zijn spijt uit tegenover de familie van het slachtoffer.

Bart Van Goethem kende een moeilijke jeugd, zeker toen op zijn dertiende verjaardag zijn vader plots om het leven kwam. ‘Ik kon het zelfs niet aan om naar de begrafenis te gaan. Ik ben toen volledig dichtgeklapt en kon er met niemand over praten.’ De schoolresultaten van de beschuldigde gingen er op achteruit. Hij verbleef vaak in opvangtehuizen en liet zich vrijwillig opnemen in de psychiatrie.

In 2002 leerde de beschuldigde in Poverello in Brugge Casandra Baudot kennen. Ze gingen heel snel samenwonen, maar de relatie verslechterde toen enkele maanden later het dochtertje van het slachtoffer overleed aan wiegedood. ’Persoonlijk denk ik daar anders over. Ik denk dat ze gestikt is in haar slabbetje. Ik heb Casandra dat alleszins verweten.’

In januari 2011 besliste Casandra Baudot om haar echtgenoot samen met hun vier kinderen te verlaten. De beschuldigde hoopte dat zijn vrouw nog van gedacht zou veranderen, maar startte toch een procedure om zijn kinderen te kunnen zien. De dag van de feiten werd de zaak behandeld door de vrederechter. ‘Er zijn daar leugens verteld. Ze zei dat ik de kinderen mishandelde, terwijl ze zelf Glenn nog de keel heeft dichtgenepen.’

Na die zitting bleef Van Goethem op zijn brommer rondhangen in de buurt van het gerechtsgebouw, tot hij het slachtoffer opmerkte aan een bushalte. Hij wilde haar foto’s geven van haar dochtertje dat aan wiegedood was gestorven. ‘Toen liep het al iets meer uit de hand omdat ze zei dat ze ging maken dat ik de jongens niet meer ging zien. Ik weet niet goed wat mijn bedoeling was. Na enkele steken zag ik haar bloed spuwen en ben ik achteruitgegaan. Het gevoel dat ik toen had, kan ik bijna niet verklaren. Het was een mengeling van angst en woede.’

Bart Van Goethem liet zich zonder verzet inrekenen door de politie. 'Ik wil aan de familie zeggen dat het mij enorm veel spijt. Dat had nooit mogen gebeuren. Ik verdien mijn straf', zei hij op het einde van het verhoor.

Maandagnamiddag komen de politiemensen die het onderzoek voerden aan het woord.