Zo wint u het Eurovisiesongfestival (niet)
Wie volgt de Deense Emmelie de Forest op? Foto: EUROVISION
De 59ste editie van het Eurovisiesongfestival wordt als een eerder kleurloze editie gezien. Weinig kandidaten springen er echt bovenuit. Wie uiteindelijk met de hoofdprijs zal gaan lopen, is dan ook moeilijk te voorspellen. Een blik op de succesformules van het verleden kan alvast helpen een en ander in te schatten.

Wat zijn de do's en don'ts tijdens een finale van het Eurovisiesongfestival? Geen land dat daar hét antwoord op weet. Maar doorheen bijna zestig jaar festivalgeschiedenis zijn toch enkele terugkerende elementen te zien. Succesformules, zo u wil.

Het helpt als je op voorhand al bekend bent. Katrina & the Waves (1997), Sertab (2003) en Lena (2010) waren bijvoorbeeld allerminst aan hun proefstuk toe, toen ze ook op het Eurovisiesongfestival met de hoofdprijs gingen lopen.

Katrina & the Waves scoorden in 1985 al een monsterhit met 'Walking on Sunshine'

Ook dit jaar mogen weer heel wat landelijke beroemdheden een Europese poging wagen. Denk bijvoorbeeld aan Sergej Cetkovic voor Montenegro, of aan de Zweedse ballade. Vooral die laatste zou wel eens hoog kunnen scoren.

Etnische elementen doen het ook steeds goed, al mag je daar natuurlijk nooit mee overdrijven. Met 'Party for Everybody' wisten de dansedne Russische oma's in 2010 een tweede plaats te behalen, en voor Noorwegen was het een jaar eerder ook al prijs met het folkloristische 'Fairytale'. Ook in deze finale zijn vele roots present. Met 'We are Slavic' laat Polen bijvoorbeeld weinig aan de verbeelding over.

Genoeg etniciteit? Het was alleszins bijna goed voor een gouden Russische medaille

Beats. Met trage nummers raak je maar zelden op het hoogste schavotje. We hoeven dit jaar niet eens het land uit om dat bewezen te zien. Het is inmiddels al van 2007 geleden dat de laatste het haalde zonder beats. Tempo is veiliger - denk maar aan de editie van 2012 - en de lijst met tjakkeboemliedjes is ook dit jaar lang. Het zou Armenië bijvoorbeeld mee aan de overwinning kunnen helpen.


De meest recente eigentalige winnaar dateert van 2007

Meedoen aan het verkleedcircus dat het Eurovisiesongfestival onmiskenbaar is. Sinds 2002 - het Letse 'I wanna' - is het hek compleet van de dam. Ook voor Ruslana (2004) leek het te werken, en laten we natuurlijk Lordi niet vergeten (2006). De cartooneske punkpoppers van IJsland doen dit jaar een voorzichtige poging, maar vermoedelijk zonder al te veel succes. We kunnen ook hier naar Polen kijken, en naar Ierland. Maar die laatsten haalden er zelfs de finale niet mee. Zijn de vestimentaire hoogdagen stilaan geteld?

Veel gekker dan Lordi kan het niet worden

Zing in het Engels. Enkel Servië kon in de jongste 25 jaar winnen in andere taal, dus die paar landen die het dit jaar ook weer proberen, nemen een groot risico. Montenegro is van deze landen de grootste favoriet, maar nu ook weer niet zo groot. Ook al zing je met een accent, de Engelse taal brengt je verder - denk opnieuw aan Lena (2010). Dat begrijpt Oekraïne bijvoorbeeld gelukkig maar al te goed, wat hun een favorietenrol oplevert.


Als een accent niet weg te stoppen valt, zorg je er best voor dat je ten minste schattig klinkt

Wees een vrouw . Op Lordi (2006), een Rus zonder borsthaar (2008) en een puber (2009) na, gingen alle overwinningen sinds 2001 naar vrouwen. Toch gaat het slechts bij een minderheid van de finalisten om een uitsluitend vrouwelijke act, met Zweden wat dat betreft als absolute blikvanger.

De recentste en tevens een van de weinige mannelijke winnaars van het Eurovisiesongfestival

Grote gevoelens. Euforie, verdriet, angste, geloof: schuw de pathos niet. Er heeft nog nooit iemand verloren wegens te pathetisch. 'Running scared' (2011), 'Euphoria' (2012), 'Teardrops' (2013): het lijkt de voorbije jaren alvast een werkende succesformule. Helpt het Hongarije - 'Running', over kindermisbruik - aan de overwinning? Voor België, dit jaar inspelend op de grote moedergevoelens, mocht het alvast niet wezen.

Aan Grote Gevoelens geen gebrek in 2011

Beweeg. Als nog iets is dat we met onze eigen Axel Hirsoux hebben kunnen ervaren, is dat een stilstaande zanger gewoon niet genoeg opvalt. Kronkelen deed het voor Loreen (2012), huppelen voor Lena (2010), Dima Bilan (2008) kreeg hulp van een schaatser en bij Lordi (2006) gingen de vuisten in de lucht. Natuurlijk gaat er niets boven de krijgsdans van Ruslana (2004).


Loreen maakte soms wel erg opmerkelijke kronkels

Wees een buitenbeentje. Doe het net iéts anders dan de rest. In de regel win je niet, maar je kan er wel erg ver mee raken. Zo was het voor Belgische Urban Trad in 2003 bijna prijs, en had Dana International (1998) haar overwinning onmiskenbaar deels te danken aan de heisa rond haar transgenderschap. Geen verkeerde gok dus van Oekraïne om iemand in een reuzengroot hamsterrad te laten rennen, of van Griekenland om een trampoline mee op het podium te sleuren. Natuurlijk is de meest spraakmakende inzending van dit jaar Conchita Wurst, de 'vrouw met baard'.

Dana International, om vele redenen een buitenbeentje

Iers zijn, of ten minste zo klinken, hielp ten slotte lange tijd een flink eind op weg. Ierland staat met stip op nummer één als het om (7!) songfestivaloverwinningen gaat. Ooit wonnen ze zelfs drie keer op rij, toen ze eigenlijk niet meer wouden winnen. En laten we vooral een samenwerking met de Ierse zanger Johnny 'Mr. Eurovision' Logan niet vergeten. Maar die glorietijd is intussen ver achter de rug. Zo kon 'Heartbeat' dit jaar niet overtuigen voor een finaleplaats, en 2007 en 2013 strandde het land ook al laatste.

Tijd voor een terugkeer van Johnny 'Mr. Eurovision' Logan?