BLOG. Ontbijt met een atypische it-girl
Valérie Ciriadès Foto: rr
Een Braziliaanse modeontwerpster van Belgische afkomst die ook in São Paulo woont? Genoeg redenen voor onze blogster in Brazilië om zo snel mogelijk met haar af te spreken. 'Een mix tussen Brazilië en België, ik ben benieuwd hoe dat precies is elkaar zit.'

Mijn beste Braziliaanse vriendin is Serena. Ze is zorgzaam, hulpvaardig en heeft de taak op zich genomen om zoveel mogelijk vrienden, contacten en jobs voor me te vinden. Om de twee dagen mailt ze me met een ideetje voor mijn blog. Met de meeste van haar tips - een Ethiopisch restaurant bespreken of meisjes die bloemen leveren op hun fiets interviewen - kan ik niet veel doen.  Wanneer ze vertelt over Valérie Ciriadès, een meisje dat ze onlangs ontmoette op café, ben ik wel geïnteresseerd. Valérie is modeontwerpster en van Belgische afkomst. Een mix tussen Brazilië en België, ik ben benieuwd hoe dat precies is elkaar zit. 

Een eerste Belgisch karaktertrekje: Valérie antwoordt onmiddellijk wanneer ik haar via Facebook een berichtje stuur. We spreken af voor een zondags ontbijt in Le Pain Quotidien in Vila Madalena. Hoewel we mekaar niet kennen, geeft ze me bij onze eerste kennismaking een dikke knuffel. Heel Braziliaans is dat.

Valérie is een klein beetje een it-girl maar niet van het typische soort. Braziliaanse it-girls zien er allemaal hetzelfde uit: lange, geföhnde haren, bruine benen, korte rokjes en diepe decolletés. Valérie is het tegenovergestelde: ze is bleek en heeft donker haar, haar stijl is eerder alternatief dan glamoureus en gaat gekleed in vintage olifantenpijpen en zwarte leren jekkers. Een coole griet, dat zie je van ver. 

Valérie bestelt een dubbele espresso en steekt van wal. "Mijn vaders' familie komt uit Hasselt en Namen. Mijn grootmoeder Hélène was een vrouw die ver vooruit was op haar tijd. Een bohémienne en kunstenares die weg wou van haar drinkende echtgenoot. Ze kreeg het advies om naar Amerika te reizen. Daar zou ze met haar kunst zeker aan de slag kunnen. In plaats van Amerika, koos ze voor Brazilië. Ze verkocht haar hele hebben en houden in België en kwam na de oorlog naar Santos met haar twee kleine kinderen Pierre en Willy. Na enkele omzwervingen belandde ze in São Paulo, waar haar Braziliaanse leven pas echt begon."

Oma Hélène was een elegante maar tegelijk eenvoudige vrouw. Valérie: "Typisch Belgisch, vind ik dat. Mijn vader Pierre was heel fier op zijn Belgische nationaliteit en heeft altijd willen terugkeren. Maar het leven liet het hem niet toe. Hij was een gerespecteerd dokter en hopeloos verliefd op mijn moeder, die Braziliaans is. Maar België is altijd aanwezig geweest in ons huis. Het decor is heel Belgisch: het is rustiek ingericht, met overal bierglazen en Belgische vlaggen." 

Collectiebeelden van haar label Valérie Ciriadès Atelier

Zelf voelt Valérie zich ook Belgisch. "Wanneer mensen mijn naam horen, denken ze dat ik Frans ben. 'Nee, ik ben Belgisch!', roep ik dan. Ik ben er trots op en heb zelfs een Belgisch paspoort. Typisch Belgische dingen aan mezelf? Ik ben low profile, hou van eten en drinken, van kunst en van de eenvoudige dingen van het leven. België staat in Brazilië synoniem voor luxe: alle goeie dingen komen tegenwoordig van ginder. Belgen waarderen hun geschiedenis maar zijn tegelijk zeer modern, zeker wat design, mode en kunst betreft. En telkens wanneer ik naar daar reis - ik probeer één keer per jaar te gaan - word ik er goed ontvangen. Vorig jaar reisde ik een maand lang door heel het land, van grote steden tot kleine dorpjes.” 

Antwerpen heeft haar het meest gecharmeerd. Valérie: ”Ik verbleef er in een appartement, niet in een hotel. Ik wilde me Belg voelen, geen toerist. Ik werd op sleeptouw genomen door Karen, de eigenares van het appartement. Ze nam me mee naar feestjes en stelde me voor aan haar vrienden. De pleintjes, de café's, de straatjes vol antiek… Alles is er mooi en gezellig. Tegelijkertijd zag ik ook verval en voelde ik een triestheid bij de inwoners. Misschien door de crisis? In Brussel geraakte ik in de ban van art nouveau en zag ik de mooiste deuren die ik ooit gezien heb. In Gent ging ik naar een optreden van Leonard Cohen, in open lucht. Maar ook het binnenland van België is fantastisch. Ik heb familie in Bocholt waar ik ontvangen werd als een beroemdheid. Overal waar ik kwam, werd ik getrakteerd op pintjes, zelfs de burgemeester wou me ontmoeten. Onvergetelijk. In juni hoop ik terug te gaan."

Valérie voelt zich uiteraard ook zeer Braziliaans. Ze vindt zichzelf sociaal, open en zeer communicatief. "Maar ik ben niet zo uitbundig dat ik op tafels sta te dansen. Op dat vlak ben ik Belgisch: low profile. Ik ben ook Paulistana: São Paulo is een moeilijke stad waar je hard moet werken om ergens te geraken. Maar het is ook een inspirerende plek, waar je goed kan eten en drinken. Ik groeide op in het Centro, tussen modernisme en art nouveau."

Kunst is altijd aanwezig geweest in Valéries leven. Als kind was ze omringd met intellectuelen en artiesten. "Ik wilde kunstenares worden. Dat werd me afgeraden, omdat ik er mijn geld niet mee kon verdienen. Dus ging ik Industriële Vormgeving  studeren. Maar in plaats van machines tekende ik schoenen en tassen en begon ik prints te ontwerpen. Dus werd het uiteindelijk mode. Ik heb een tijdje als consultora of trendhunter voor een fast fashion merk gewerkt maar na enkele jaren wilde ik een andere weg inslaan. Ik wilde iets kwalitatief en duurzaam creëren. Mode betekent voor mij zoeken naar schoonheid, romantiek en poëzie. In 2009 ontwierp ik een kleine collectie die uitdraaide op een groot succes." 

Valérie's merk - Valérie Ciriadès Atelier - is exclusief en niche: haar stuks worden geproduceerd in kleine oplages en gemaakt met de beste stoffen, bij voorkeur met textiel uit Brazilië. "Mijn ontwerpen zijn geïnspireerd door sterke, elegante en intellectuele vrouwen als Jeanne Lanvin, Coco Chanel en Madeleine Vionnet. Niet door de Belgen dus. Maar mijn volgende collectie zal wel geïnspireerd zijn door mijn fantastische reizen door België."

Kim De Craene-Bombonati werd verliefd op een Braziliaan, trouwde met hem en schippert daardoor al twee jaar tussen Antwerpen en het goed 9.700 kilometer verder gelegen Braziliaanse São Paulo. Een stad waar de Belgen binnen drie maand aan zet zijn met hun voetbalkunsten, maar Kim neemt ons met haar blog nu al mee in de lifestylewereld van Brazilië.