Zowel Johannes Paulus II als Johannes XXIII worden vandaag heilig verklaard. Maar hoe wordt een ‘dienaar Gods’ een heilige?

1. Eerst en vooral moet je overleden zijn. Je kan bij leven niet officieel heilig worden verklaard.

2. Er moet een officieel verzoek tot kerkelijke erkenning van een gelovige worden ingediend bij de plaatselijke bisschop. Als de aanvraag erkend wordt, krijgt die gelovige de aanduiding ‘dienaar Gods’.

3. De levenswijze, de teksten en de wonderen van de persoon in kwestie worden uitgebreid onderzocht. Als ook daar een positieve uitkomst volgt, promoveert de Dienaar Gods tot ‘eerbiedwaardige’.

4. In deze fase worden de wonderen (meestal gaat het om mirakuleuze genezingen) in detail onder de loep genomen. Als er sprake is van één wonder, wordt de Eerbiedwaardige vervolgens zalig verklaard.

5. Als ook een tweede wonder erkend wordt, volgt normaal gezien ook de heiligverklaring. Dat kan alleen maar officieel gebeuren door de paus. Die keurt de verering van de Heilige dan goed en spoort elk lid van de Kerk vanaf dat moment aan tot verering.

Middeleeuwse willekeur

Opmerkelijk: voor 993 was er geen sprake van officiële heiligverklaringen. Toen was het genoeg om vereerd te worden door de plaatselijke gelovigen, die van het graf van de heilige een soort bedevaarplaats maakten. Daar werd echter zo veel misbruik van gemaakt - elke streek wilde zo zijn eigen Sint - dat paus Johannes XV (985-996) een einde maakte aan de willekeur. Vanaf dan mocht alleen de paus nog iemand officieel heilig verklaren.

Die eer viel als eerste te beurt aan Sint Ulrich van Augsburg, een Duitse bisschop die leefde van 890 tot 973 en zijn stad verdedigde tegen de invallende Hongaren.

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig