‘Irrational exuberance’. Dat was de commentaar van de toenmalige Fed-voorzitter Greenspan op de sterke stijging van de beurskoersen in 1996. Misschien zou de ex-voorzitter vandaag dezelfde woorden gebruiken om de recente beweging van de Griekse overheidsobligaties te beschrijven.

In sneltreinvaart daalt de rente op tienjaars Grieks staatspapier in de richting van het peil van net voor het uitbreken van de Griekse schuldencrisis eind 2009.

De rally is opmerkelijk. Weliswaar dalen in de hele eurozone de rentes op overheidsobligaties, samen met hun risicopremie ten opzichte van Duits staatspapier. Dat is vooreerst het gevolg van een nieuw optimisme op de financiële markten over de houdbaarheid van de Europese publieke financiën in een context van een verbeterende Europese conjunctuur. Daarnaast horen de markten nog altijd de echo van Mario Draghi’s belofte om te doen “whatever it takes” om de eurozone te vrijwaren.

Griekenland is echter een geval apart. De Griekse overheid is immers fundamenteel insolvabel. De Europese Commissie verwacht dat de Griekse overheidsschuld in 2014 maar liefst 177 % van het bbp zal bedragen. Geen kat die gelooft dat Griekenland die schuldenberg ooit zelf zal kunnen financieren. Beleggers in Grieks staatspapier rekenen dan ook op Europese solidariteit voor de terugbetaling van hun obligaties. Het grootste deel van de Griekse staatschuld bevindt zich nu in handen van andere Europese overheden of hulpfondsen. Na de Europese verkiezingen van mei 2014 is een nieuwe ronde van schuldverlichting voor Griekenland een realistisch scenario. Dan zal blijken of de huidige koopgolf van Griekse overheidsobligaties een rationale anticipatie hierop is, of gewoon het zoveelste voorbeeld van een irrational exuberance.