Na de pleidooien over de strafmaat kreeg Davy Simons nog de gelegenheid een laatste woord tot de jury te richten in het assisenhof in Tongeren. ‘Ik wil de jury vragen mij nog een kans te geven. Ik ben nog niet verloren voor de maatschappij’, zei Simons, waarna de jury en het hof zich rond 11.20 uur terugtrokken om de strafmaat te bepalen.

‘Ik wil me nogmaals verontschuldigen tegenover D. en haar familie. En ik wil nog iets uitleggen over dat ik hier onbewogen zit. Ik ben vroeger op school gepest geweest. Ik begon dan te huilen. De logische reactie is dat een kind dan harder begint te huilen, waarna ge harder gepest wordt. Sindsdien heb ik niet meer kunnen wenen’, zei Simons. ‘Ik voel me echt wel rot. Ik kan al twee dagen niet meer eten. Ik voel me ziek sinds ik D. hier gezien heb.’

Openbaar aanklager Patrick Boyen zag geen enkele verzachtende omstandigheid om minder dan de maximumstraf van 30 jaar te eisen. ‘Ik vind Davy Simons een levensgevaarlijke man. Hij doet aan schuldverschuiving en beseft nog altijd niet wat hij heeft aangericht. Hier in de assisenzaal heeft gedurende het hele proces een ijspegel gezeten’, klonk het.

Hij benadrukte dat Simons mogelijk al na 15 jaar kan vrijkomen als de jury hem tot de maximumstraf veroordeelt.

Simons schoot op 23 juli 2012 zijn 19-jarige ex-vriendin D. S. neer op de Genkersteenweg in Hasselt.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig