Twintig jaar cel voor moord op Yvonne Ombelets
Foto: BELGA

Chris Meert (38) is door het Vlaams-Brabantse assisenhof veroordeeld tot twintig jaar cel voor de moord op Yvonne Ombelets (61), op 2 september 2011 in haar flat in Leuven. Hij bracht haar om het leven door wurging. Het Openbaar Ministerie had levenslang gevraagd omdat 'er geen verzachtende omstandigheden waren'.

De jury verklaarde Meert eerder op de dag schuldig op basis van de bevindingen van de wetsdokter en zijn verklaringen op de zitting. Het slachtoffer liep vele verwondingen op: ze werd onder meer geslagen en gewurgd. Meert erkende ook dat hij verantwoordelijk was voor haar dood. Het drugs- en alcoholgebruik doen niets af aan de feiten, omdat hij als ervaren gebruiker goed wist waar hij aan toe was. Meert bereidde een plan voor om haar te doden, dat moet blijken uit de vier technieken die hij gebruikte om haar te doden (slagen, strangulatie, wurging met de voorarm en met de handen). Meert bleef emotieloos toen hij de motivering van de jury aanhoorde.

Brutale executie

De procureur-generaal zag geen enkele verzachtende omstandigheid. ‘Hij begon de gruwelijke moord met vreselijke slagen en eindigde met een brutale executie. Hij kende de (neven)effecten van drugs. Hij liet zijn slachtoffer creperen om nadien in Maastricht drugs te gaan kopen en sinds twee jaar blokkeerde hij het onderzoek. Ik zie geen enkele verzachtende omstandigheid op vlak van persoonlijkheid. Hij zat er de hele week apathisch en emotieloos bij en vertoonde geen spijt. Zelfs voor de ogen van de rechter bleef hij liegen. De feiten zijn een pure schande, en zijn persoonlijkheid is een ramp’, aldus het Openbaar Ministerie.

De verdediging zag verzachtende factoren in het feit dat zijn drugsprobleem in de gevangenis niet werd opgevangen, zijn ongelukkige jeugd. ‘Hij vertoonde wel degelijk spijt. Behalve bij zijn eerste verklaringen zei hij de waarheid en hij pleegde de feiten onder invloed van drugs.

Meert kreeg het laatste woord. ‘Ik zit nu 2,5 jaar in de gevangenis en ben van de drugs afgebleven. Ik hoop de kans te krijgen om dat voort te zetten’, klonk het, opvallend stil.