Restaurant - Onze recensent bezoekt elke week onafhankelijk een restaurant

Bistro Bruut

Het mag er vandaag aan tafel wat bruter toegaan. Groenten recht van de boerderij op het bord, de kookpot midden op de houten tafel zonder tafelkleed, peertjes zonder kap als verlichting: het is de nieuwe luxe. Dat kan een alibi zijn voor chefs die met minder talent begiftigd zijn, of een hogere winstmarge in het verschiet zien. Maar tot het tegendeel is bewezen heb ik een grenzeloos vertrouwen in de goede intenties van koks. Dus wilde ik weleens die nieuwe bistro bezoeken die zijn naam aan deze trend ontleend heeft: Bruut. Kennelijk bestaat er een breed maatschappelijk draagvlak voor, want tot drie keer toe kon ik er geen tafel reserveren: volzet, zelfs tijdens de week. Als het op eten aankomt, ben ik echter een doorzetter. En op een avond lukte het dan toch.

Geertje De Waegeneer

Bruut ziet er eigenlijk niet zo bruut uit. Chef Bruno Timperman (37) – voordien aan de slag in De Gouden Haerynck, Rock Fort en Danny Horseele – installeerde zich met zijn neef Bas (32) in ...