TV-BLOG. Laisse pisser le mouton, Maggie

Die Maggie toch. Zelfs waar ik woon – ettelijke dorpskernen verderop – gaat ze nog over de tongen als ‘ons Maggie’. Ook al blinkt ze uit in camouflage total, van enig acteertalent is de volkse staatssecrataris voor Asiel en Migratie niet gespeend. Of ze kan het goed verbergen.

Om maar te zeggen: de Maggie uit het Vier-programma ‘Kroost’ is bijna één op één de Maggie zoals vrienden, collega’s en journalisten haar kennen. De laconieke reacties op haar populariteit, de hartelijke gebaren voor haar naasten en de spontane schaterlach als Herman De Croo haar feliciteert met haar ‘kloek leiderschap’. Maar ook het lijzige en haast apathische antwoord ‘ik weet het niet, ik heb ook nog andere zaken aan mijn hoofd’ op de vraag of de perfect geïntegreerde doch uitgewezen loodgieter Navid Sharifi al op een vliegtuig naar Afghanistan zit.

De authenticiteit die reportagemaker Eric Goens op het scherm brengt, is een begeerd goed in de Wetstraat. Talrijk zijn de politici die goud zouden geven om authentiek over te komen. Al is niet iedereen even naturel als Maggie De Block: benieuwd of premier Elio Di Rupo, die verderop in de reeks aan bod komt, ook zo onbevangen antwoordt op de vragen als zijn liberale staatssecretaris.

Opmerkelijk: zowel De Block als Di Rupo zijn geen politici die koketteren met hun privéleven. De tweede nog veel minder dan de eerste. Waarom doen ze het dan, vrijwillig een tv-ploeg toelaten in hun leven? Niet voor Goens’ schone ogen. Als dit geen verkiezingsjaar was, had Maggie noch Elio meteen ja gezegd op de vraag of ze een jaar lang gefilmd mochten worden, tot op familiefeesten toe. Daar zou ik geld op durven te zetten.

In het verleden leverde een succesvol tv-optreden dikwijls extra stemmen op. Denk aan N-VA-voorzitter Bart De Wever in De slimste mens. Of SP.A-minister Freya Van den Bossche, die in 2000 bekend werd dankzij Bracke en Crabbé.

Toch is zo’n verschijning niet zonder risico. Er blijven altijd andere zaken hangen dan je denkt. Dat kan voetballer Steven Defour getuigen: toen hij vorige week in The sky is the limit bijna achteloos zijn rijkdom liet zien, onthield Vlaanderen vooral hoe leeg zijn bestaan is. Of eurocommissaris Karel De Gucht (Open VLD): beelden van zijn buitenverblijf in Toscane, in 2010 in God en klein Pierke, waren een trigger die de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) een onderzoek deden openen naar De Guchts bankrekeningen.

En, politici, nog één raad: ook in verkiezingstijden is het niet slecht om het risico op overexposure in het achterhoofd te houden. ‘Bezint eer gij begint, en soms moogt ge ’t ook gewoon laten gaan.’ Laisser pisser le mouton, zoals Maggies man Luc het zegt.

Kroost, maandag om 21.05 uur op Vier