Wendy Van Wanten en echtgenoot Frans willen een klacht indienen tegen ‘Albert II’
In ‘Albert II’ deelt Wendy – gespeeld door Goele De Raedt – het bed met prins Laurent. Foto: vrt

De derde aflevering van Albert II, waarin koningin Paola Wendy Van Wanten als ‘hoer’ bestempelt, heeft kwaad bloed gezet bij de zangeres en haar familie. ‘Die serie is beschamend. We kijken daarom welke stappen we kunnen ondernemen tegen de makers’, klinkt het in Het Nieuwsblad.

‘Beschamend. Ronduit schandalig. Hoe durven de makers van de reeks nog in de spiegel te kijken?’ Frans Vancoppenolle, de partner en manager van Wendy Van Wanten, spaart zijn kritiek op de veelbesproken Eén-serie Albert II niet.

Tijdens de derde aflevering zondagavond zagen welgeteld 1.183.145 Vlamingen hoe Van Wanten, gespeeld door Goele De Raedt, door de mangel werd gehaald. Niet alleen werd haar omstreden vriendschap met prins Laurent opnieuw opgerakeld, wat later deelden de twee het bed én gaf Paola onverbloemd haar mening over de zangeres. ‘Het is een hoer, jongen’, klonk het bits.

Reageerden Wendy Van Wanten en haar Frans aanvankelijk gelaten op haar passage in Albert II, gisteren waren ze – na het zien van de bewuste fragmenten – in alle staten. De twee zijn dan ook niet van plan om dit zomaar te laten overwaaien. ‘Het kan toch niet dat een moeder van drie kinderen op zo’n misplaatste manier door het slijk wordt gehaald? Dat is laag-bij-de-gronds. We kijken daarom welke stappen we kunnen ondernemen tegen de producenten van de serie en of een klacht wegens laster en eerroof mogelijk is’, klinkt het.

Dat de makers van de serie Van Wanten niet op voorhand op de hoogte brachten van wat eraan zat te komen, gaat er al helemaal niet in. ‘Dat getuigt van een gebrek aan fatsoen. Ik hoop alleszins dat tv-kijkend Vlaanderen intussen heeft begrepen dat we die bagger beter links laten liggen’, besluit Frans Vancoppenolle.

Producent Eric Wirix van Skyline begrijpt de heisa niet. ‘Ik denk niet dat we iets verkeerds hebben gedaan. Het is niet zo dat we iemand in een negatief daglicht stellen of zelfs maar iets uit onze duim zuigen, ondanks het feit dat het om fictie gaat. We vertellen gewoon wat iedereen allang wist’, zegt hij.