REVIEW. Steak Number Eight (***)
Foto: DBA
Verbazend hoe divers de vaderlandse muziekscene is. In de Wablieftent, met enkel Belgische groepen, zijn in een paar uur tijd al hippe elektronica (Pomrad), experimentele rock (Polaroid Fiction), fragiele fluisterpop (Few Bits, Float Fall) en pure pop (The Happy) gepasseerd. Alleen het zwaardere werk ontbrak nog. Enter Steak Number Eight.

En al hadden we ons voorgenomen om het adjectief pas van stal te halen voor Godspeed You Black Emperor, episch was een woord dat ook perfect paste bij de set van de West-Vlaamse band. Hun potige sound laveerde tussen logge sludgecore en behoorlijk rockende metal, met als constante zanger Brent Vanneste die zich de ziel uit het lijf schreeuwde.

De volgelopen Wablieftent daverde niet alleen op haar grondvesten, ze veranderde ook geregeld in een kolkende moshpit - alsof niemand van het verbod op crowdsurfen had gehoord. En dat was vóór de kanonnen confetti begonnen te spuwen en het vuurwerk losbarstte. U leest het goed: vuurwerk! In de Wablieftent!

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig