Nuchtere Daan sluit band weer in de armen
Foto: Koen Bauters
Voor het geval iemand daaraan twijfelde: Daan speelde in Lokeren een uitstekend, energiek en bezield concert. Voorman Daan Stuyven was bloednuchter.

Ook in moeilijke tijden zorgt humor voor ontspanning. Daan Stuyven  wandelde het podium moederziel alleen op, zoals zijn band hem een week eerder had achtergelaten in Antwerpen. Toen was hij dronken en niet in staat zijn rol als frontman te vervullen. In Lokeren was Daan nuchter. Enkel een bruin pak, een akoestische gitaar en een zonnebril van vintage model stonden hem bij.

'Parfaits Mensonges' zong hij alleen. Een toepasselijke song, over 'leugens als sponzen die de tijd uitrekken'. Het was een knap, symbolisch begin vol betekenis: een biecht, een strijdkreet, een verhalend element dat heerlijk gebruikt werd toen Daan daarna als een Indiaan over het podium speurde naar de lege plaatsen en zijn band uit de coulissen wenkte. Eind goed al goed.

Daarna barstte de band los in 'Everglades', de radiosingle die perfect laat horen hoe de symfonische klank van het jongste album Le Franc Belge live wel degelijk kan omgezet worden door deze uitstekende, vijfkoppige band. Dat was op vorige concerten ook wel het geval, maar kwaliteit zit niet enkel in de eerste tachtig procent die je bereikt, maar in die laatste twintig procent waarmee je afwerkt.

En dat zat deze keer goed. Daan hield het sober in drank (flesjes water) en toespraken, en concentreerde zich helemaal op de muziek. Een beetje onwennig nog in het begin, want zonder het opstapje van een paar glazen wijn moet het lichaam de juiste gloed zelf zien te vinden en moet de geest dat lef ontwikkelen om die naamloze massa in de ogen te kijken.

In 'Melodies Paroles' zat het helemaal goed: Daan zong scherp, luisterde naar zijn band, wees solo's aan en verraadde in zijn lichaamstaal dat hij 'in' de muziek zat.

Na een heftig 'Lust or Love' vond hij zelf ook dat 'het goed deed' en in 'La vraie décadence'  gingen alle hemelpoorten open om de gevallen engel weer toe te laten in het pantheon van verloren zonen. Het was bijzonder hartverwarmend te zien en horen hoe de hele band zich dubbel inspande om aan zijn voorman te tonen dat de pijnlijke affaire van een week geleden vergeven was. Isolde Lasoen zingt altijd mooi, maar dit keer zong ze van diep uit de ziel.

'Een behoorlijke kutweek'

'Ik ben super blij met zulke fijne muzikanten op het podium te staan', aldus Daan.

Waarna het, na 'een behoorlijke kutweek', een feest werd. De set was een beetje veranderd, maar met 'Swedish Designer Drugs' en 'Housewife' werd het publiek in Lokeren finaal plat geslagen. Daan wilde nog een keer duidelijk maken dat hij en niemand anders het verkloot had en kondigde aan dat 'the best is yet to come'.

Waarna de zes muzikanten elkaar omarmden en drie keer diep bogen voor het juichende publiek. De eerste horde is genomen, nu vooral bevestigen dat er een nieuw verhaal begonnen is.

 

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig