Amsterdamse walletjes verliezen op alle vlakken terrein
Foto: EPA

Met de beslissing van de Raad van State dat Amsterdam mag doorgaan met het verminderen van het aantal raambordelen op de Wallen, wordt de beroemde hoerenbuurt én belangrijke toeristische trekpleister van de Nederlandse hoofdstad met zo’n veertig procent ingekrompen.

Amsterdam wil de raamprostitutie concentreren rond de Oude Nieuwstraat en de Oudezijds Achterburgwal. Daardoor krijgen 26 prostitutiepanden met honderd raambordelen een nieuwe invulling. Door de concentratie van de raambordelen is efficiënter toezicht mogelijk en wordt het gebied prettiger om te wonen, luidt de motivering van de Raad van State.

Het Amsterdamse Red Light District ligt in het oude hart van de Nederlandse hoofdstad. De prostitutie vindt er al plaats sinds de 15de eeuw, toen Amsterdam uitgroeide tot een havenstad en scheepvaarders meisjes van plezier meebrachten uit andere landen. Vanaf de jaren dertig doken deze vrouwen steeds vaker achter een raam op, nadat de politie hen verbood om klanten te lokken door in de deuropening te staan.

Sector in zwaar weer

Deze rosse buurt van Amsterdam is bij uitstek één van de bekendste ter wereld. Een bezoek aan de Nederlandse hoofdstad is niet compleet zonder even langs de ramen te passeren, al dan niet vanop het water. Verschillende reisorganisatoren plannen tours door de hoerenbuurt en in 2006 en 2007 werd zelfs voor een zogenaamde ‘open bordelendag’ georganiseerd.

De opendeurdag - waarbij prostituees bezoekers te woord stonden over hun werk - had als bedoeling om komaf te maken met het slechte imago van de branche en te laten zien dat de bordelen ook doodgewone bedrijven zijn. Veel volk kwam er echter niet opdagen. Een teken aan de wand dat de prostitutie - die vooral in de vrije jaren zestig een boost kende - het zwaar te verduren krijgt en haar werkneemsters het steeds moeilijker hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.

De sector werd in 2000 gelegaliseerd, maar dat had als gevolgd dat de vrouwen sinds 2011 ook inkomensbelastingen moeten betalen. Bovendien blijven ook zij niet gespaard van de economische crisis: klanten blijven weg of onderhandelen steeds langer voor een lagere prijs, terwijl de kamerprijzen de hoogte inschieten.