Na de dood van koning Boudewijn besteeg zijn broer Albert enigszins verrassend de troon. Twintig jaar later staat hij bekend als ‘de lachende koning’.

Er waren al langer geruchten dat de 79-jarige koning Albert II aan aftreden dacht, maar de zesde koning der Belgen heeft de knoop definitief doorgehakt. Begonnen als een overgangskoning, bleef Albert twintig jaar op de troon. Het is de eerste keer dat een koning in ons land vrijwillig aftreedt.

Het koningschap van Albert betekende een stijlbreuk met dat van zijn broer. Waar Boudewijn overkwam als ernstig en sober, toont Albert zich meer goedlachs en joviaal. Meer een man van de wereld. Maar Albert had voor zijn 59ste nooit het gewicht van het koningschap gedragen.

Dat veranderde in 1993. Toen overleed Boudewijn onverwacht op 62-jarige leeftijd in zijn Spaanse buitenverblijf. Tien dagen later legde Albert de eed af, op 9 augustus 1993.

Niet onvoorbereid

De beelden van Alberts eedaflegging zijn historisch. Zijn hand beefde en hij maakte een gespannen indruk. Het leverde hem de bijnaam ‘koning Bibber’ op. Bovendien werd hij tijdens zijn eed al meteen in verlegenheid gebracht door parlementslid Jean-Pierre Van Rossem, die ‘Vive la république d’Europe! Vive Lahaut!’ riep.

Het koningschap katapulteerde Albert in de schijnwerpers. Maar onvoorbereid was hij niet. Voordien vormde hij veertig jaar lang een tandem met Boudewijn, die hem een rol gaf die bij hem paste: prins Albert werd de buitenlandse vertegenwoordiger van het koningshuis op de vele handelsmissies die hij leidde.

Affaire

Zijn privéleven sprak in die dagen meer tot de verbeelding. In 1959 trouwde Albert met de Italiaanse prinses Donna Paola Ruffo di Calabria. Ze kregen samen drie kinderen: Filip, Astrid en Laurent. Maar het huwelijk kwam na enkele jaren in zwaar weer terecht.

In 1966 raakte Albert immers verwikkeld in een affaire met Sybille de Selys, waaruit twee jaar later zijn buitenechtelijke dochter Delphine voortkwam. Op het laatste moment sprong een echtscheiding met Paola af. Zijn huwelijk was gered, maar zijn buitenechtelijke dochter heeft hij nooit erkend.

Koningsrol

Albert II groeide meer en meer in zijn rol van koning. Hij heeft enkele moeilijke momenten voor ons land mee in goede banen geleid, waaronder de langste regeringsvorming in de Belgische geschiedenis.

Als koning moest hij op de achtergrond blijven, maar toch nam hij soms stevige standpunten in. Tijdens zijn nieuwjaarsreceptie van 2006 wekte Albert het ongenoegen van sommige politici met een toespraak waarin hij separatisme afwees. En in 2012 wees hij op de gevaren van het populisme waarbij hij een vergelijking met de jaren dertig maakte.

Albert II is de langstlevende vorst die ons land heeft gekend. Na bijna twintig jaar op de troon is de koning, intussen op hoge leeftijd, vermoeid. De laatste tijd verscheen hij al minder in het openbaar. Hij zal opgevolgd worden door zijn zoon Filip (53), die al lang klaarstaat op de troon over te nemen. Albert zal zich nu volledig kunnen toeleggen op zijn passie: fotografie.