Parwais Sangari al bijna jaar ondergedoken in Kaboel
Parwais Sangari in juli 2012, vlak na zijn terugkeer naar Afghanistan.

Parwais Sangari leeft al bijna een jaar in Kaboel bij zijn oom. Hij wordt naar eigen zeggen bedreigd en leeft ondergedoken. Perspectief op een normaal leven heeft hij niet, blijkt uit een telefoongesprek met het Radio 1-programma ‘Hautekiet’.

De Afghaan Parwais Sangari was in 2008 als 16-jarige naar België gekomen na de moord op zijn vader. Hij leerde Nederlands, maakte bijna zijn opleiding tot lasser af maar zijn asiel- en regularisatieaanvragen werden afgewezen.

Sangari werd op 9 juli uitgewezen naar zijn geboorteland. De uitwijzing zorgde voor heel wat heisa in ons land, omdat Parwais als een toonbeeld voor goede integratie gold. Terug in de Afghaanse hoofdstad Kaboel is hij bij een oom gaan inwonen.

Sindsdien heeft hij weinig kunnen doen, zegt hij aan de telefoon op Radio 1. ‘De situatie is hier erger geworden, maar dat is het leven. Hier is crisis, er is geen werk.’

Ondergedoken

Parwais durft niet naar buiten gaan. ‘Ik kan niet buiten gaan want ik heb er problemen met andere mensen die me zullen vermoorden als ze me zien. Ik leef al een jaar ondergedoken.’

Vorig jaar is hij enkele maanden naar Pakistan gegaan. ‘Een vriend van mijn oom woont in Islamabad en daar ben ik een paar maand gaan wonen. Maar ik had geen paspoort of visum om daar te kunnen blijven. Dus moest ik naar Kaboel terug.’

Daar zit Sangari bijna elke dag binnenshuis. ‘Ik doe niets. Het is heel moeilijk om werk te vinden als lasser. Hier zijn geen fabrieken zoals in België, waar ik zou kunnen werken. Lassers werken hier als zelfstandige.’

‘En ik kan niets anders, ik ben lasser. Dus heb ik niets anders gevonden om te werken.’