PORTRET. André Denys was de 'Flandrien van de politiek'
Foto: fvv
André Denys heeft een rijk gevulde politieke carrière. Tot minister bracht hij het net niet, maar als Oost-Vlaamse gouverneur kon hij zich volop inzetten voor zijn stad- en provinciegenoten.

André Denys werd op 6 januari 1948 geboren in Gistel. Hij begon in 1971 met een eigen zaak, een leerlooierij, in Zulte. 'Mijn ouders waren vellen- en huidenhandelaars en op mijn zestiende stuurde mijn vader mij op werkvakantie naar een looierij in Engeland. Ik leerde er huiden te bewerken, en toen dat bedrijf jaren later ook een filiaal in België wou, zijn mijn broer en ik onze kans gegaan. In Zulte stond een lege looierij te koop, en zo zijn we in Oost-Vlaanderen beland', zei Denys in een interview uit 2011.

Niet lang daarna startte hij in Zulte zijn politieke carrière. Denys lag er mee aan de basis van de liberale partij, en in 1976 werd hij als gemeenteraadslid verkozen in Zulte.

PVV-verkozene

Denys kwam in 1981 in de Kamer als PVV-verkozene. In 1984 werd hij fractievoorzitter. In 1995 ruilde hij het federale parlement in voor het Vlaamse parlement, waar hij fractieleider voor de liberalen bleef tot 1999.

Hij hoopte op een ministerpost, maar zover kwam het nooit. 'Communicatie lijkt het enige te zijn wat nog telt. Competentie en ervaring telt niet meer mee', reageerde een bittere André Denys toen hij in 2003 vernam dat niet hij maar Marino Keulen en Patricia Ceysens Vlaams minister werden bij de liberalen.

De kroon op zijn politieke loopbaan zou uiteindelijk dichter bij huis liggen. In 2004 droeg de Vlaamse regering hem voor als nieuwe gouverneur van de provincie Oost-Vlaanderen, waar hij Herman Balthazar mocht opvolgen.

Een troostprijs vond hij het gouverneurschap zeker niet. 'De provincie brengt het lokale, het Vlaamse en het federale niveau met elkaar in contact. Veel projecten stokken omdat de verschillende partijen niet meer praten. Als gouverneur breng ik hen weer rond de tafel. Het is vreemd, maar zelfs mensen die al jaren niet meer hebben gepraat, krijg je vaak weer bij elkaar. Het bewijst dat het gouverneurschap wel degelijk nut en uitstraling heeft.'

Flandrien van de politiek

Denys was ook een fanatiek wielrenner en dat stak hij niet onder stoelen of banken. 'Onder de politici ben ik waarschijnlijk de beste fietser, maar als ik tussen de echte fietsers kom, voel ik wel het grote verschil', zei hij hierover. Zijn passie en zijn karakter leverden hem de bijnaam 'Flandrien van de politiek' op.

De provinciegouverneur mengde zich ook in de discussie rond het veranderen van het parcours van de Ronde van Vlaanderen. Zelf was hij voorstander van het oude Ronde-parcours, met aankomst in Meerbeke. 'Om sentimenteel-emotionele redenen, de mythe van de Muur. Ik heb ook twintig jaar lang die finale gereden.'

In oktober 2010 kreeg hij te horen dat hij kanker had. 'Ik had in augustus nog de Mont Ventoux beklommen, maar tijdens een ritje met mijn nieuwe mountainbike, begin oktober, ging mijn hartslag plots de hoogte in. Een hartprobleem, dacht ik zelf; een klaplong, zeiden de dokters. Maar ook die bleek naderhand door iets anders veroorzaakt: longvlieskanker.'

Bij Denys werd in 2011 één long verwijderd, die was aangetast door longvlieskanker. Een jaar later kwam het nieuws dat hij was hervallen. Toch bleef hij als gouverneur doorgaan tot zijn 65ste. Eind januari van dit jaar droeg hij zijn functie over aan Jan Briers.

Gevierd

In een volle Gentse opera werd hij in november vorig jaar uitgebreid gevierd. Zowat de hele politieke top en familieleden van de gouverneur werden de hele avond getrakteerd op emotionele speeches.

In zijn eigen speech sprak Denys over zijn werk, maar ook over de mensen die hem omringden. Over ‘the power of love’ die hem door de lastige jaren hielp, nadat hij in oktober 2010 te horen kreeg dat hij aan longvlieskanker leed. Veel dank en mooie woorden waren er voor zijn vrouw Rita ‘de liefde van mijn leven’, die een staande ovatie kreeg. Maar ook voor Gent, de stad die hij als gouverneur van dichterbij leerde kennen.

‘Wij gaan niet terug naar Zulte, we blijven in Gent. Dat is geen verraad aan Zulte. Zulte blijft mijn dorp, maar Gent is mijn stad. Gent is de mooiste stad van de wereld. Daarom willen wij er definitief blijven’, zei hij nog.

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in