België en Duitsland kijken anders naar hervormingen op arbeidsmarkt
Foto: jobat.be
De modernisering van onze arbeidsmarkt loopt achter op onze buurlanden, menen Belgische werkgevers. De roep naar extra maatregelen klinkt hier dan ook eens zo hard. Dat blijkt uit een arbeidsmarktonderzoek van hr-dienstengroep Tempo-Team.

 Onze arbeidsmarkt kampt met heel wat uitdagingen: langer werken, de vergrijzing, de activering van doelgroepen, anders kijken naar loon en anciënniteit, het eenheidsstatuut arbeiders-bedienden.

Insites Consulting vroeg in opdracht van Tempo-Team aan 550 Belgische werknemers en 200 hr-managers over de maatregelen die zij nodig achten. De bevraging vond plaats tijdens het eerste kwartaal van dit jaar. Tegelijk werden ongeveer evenveel Duitse werknemers en hr-managers bevraagd.

“Het zijn vooral de werkgevers die wakker liggen van een moderne arbeidsmarkt. Bijna één op de twee vindt dat ons land achterloopt op onze buurlanden. Bij de Belgische werknemers is slechts een derde daarvan overtuigd”, zegt Philippe Melis, social & public affairs manager bij Tempo-Team.

In Duitsland is het verschil tussen werkgevers en werknemers kleiner. Daar zijn in het verleden al heel wat hervormingen doorgevoerd.

Opvallend zijn de verschillende meningen die Belgische en Duitse werknemers er op nahouden wat werklozen betreft. De Belg is een veel groter voorstander dan de Duitser van extra stimuli om werklozen te activeren. “Het draagvlak voor onder andere verplichte bijscholing, investeringen in opleiding door de overheid en het verplicht aanvaarden van werk na een lange periode van werkloosheid is bij ons een stuk groter”, aldus Philippe Melis.

Maar de Belg blijkt ook een grote voorstander te zijn van ontmoedigende maatregelen zoals het dalen van de werkloosheidsuitkering in de tijd. Zeven op de tien Belgische werknemers gaan daar mee akkoord, tegenover een kwart van hun Duitse collega’s. Dat Duitsland al lage lonen heeft – het minimumloon bestaat er niet – en dito werkloosheidsuitkeringen, speelt hier ongetwijfeld mee.

Ook de Belgische werkgever is over het algemeen een grote voorstander, en meer dan zijn Duitse evenknie, van extra activeringsmaatregelen, behalve wat de eigen inspanningen betreft. Zelf meer investeren in opleiding en langdurig werklozen stageplaatsen aanbieden zien Belgische werkgevers minder zitten dan hun Duitse collega’s.

>

>

>