Aalst is volwassen genoeg
De 1 mei-optocht in Aalst, twee jaar geleden. Foto: Filip Claus

De houding van schepen Ann Van de Steen in het Aalsterse SP.A-conflict is de juiste, zegt Piet Van Eeckhaut. De lokale afdeling kan zelf haar problemen oplossen, zonder inmenging van bovenaf.

Ik ben Aalstenaar in hart en nieren. Ik ben er geboren, nog voor de oorlog, werd er atheneumstudent van 1945 tot 1957 en evolueerde er van een daensistisch geïnspireerde linkse christen tot een overtuigde socialist. Ik werd lid van de partij in 1963 en ben het onophoudelijk gebleven, al vroeg ik mij soms af waarom. Maar je haalt nooit je gelijk tegen je partij.

Ik heb de grote Aalsterse socialistische voorman Bert Van Hoorick gekend, zeer goed zelfs. Hij wou dat ik in Aalst zou opkomen om hem op te volgen. Om allerlei redenen heb ik dat niet gedaan.

Aalst is een prachtige stad. Maar voor de SP.A nu dus een stad met een problematiek.

Eerst en vooral: de autonomie van de afdeling is belangrijk. De Aalstenaars moeten zelf hun problemen kunnen oplossen, zonder inmenging. Was het overigens niet Louis Tobback die de autonomie van de plaatselijke afdelingen in dat soort problemen bij herhaling heeft onderstreept?

Waarom komen de nationale en de provinciale voorzitter zich moeien? Ann Van de Steen heeft gelijk in haar reactie ‘dat het te ver gaat dat allerlei mensen vanuit Gent en Brussel mij verwijten maken’. En ze zegt terecht: ‘Er is in Aalst nog niets verkeerds gebeurd en ik zal zeer waakzaam blijven dat het zo blijft. De leden hebben gekozen, in grote meerderheid, voor toetreding tot de coalitie’. Ik sta achter de argumentatie van de schepen.

Wat de N-VA betreft: Aalst heeft een flamingantische traditie. Dat was al duidelijk kort na de Tweede Wereldoorlog, in de eerste uitslagen van de toenmalige Volksunie. Bert Van Hoorick, die een bijzonder charisma had en eindeloos veel aanhangers, was eigenlijk zeer Vlaamsgezind. Hij heeft een eigen evolutie gekend, zoals allen onder ons die geen bleke partijkwezels zijn. Hij wist wie de kiezer was, wat een coalitie was en hij is altijd loyaal geweest. Zeker tegenover Aalst en tegenover het socialisme. Hij was een grote mandataris, ook als schepen.

Vandaag is dat een belangrijke les: er is een bestuursakkoord, er is over gediscussieerd en het is op een juiste manier in uitvoering. We kijken – niet met wantrouwen – naar de evolutie.

De evolutie van Van Overmeire

Burgemeester Christoph D’Haese is een goede advocaat en een coach. Hij heeft respect voor iedereen. Terzijde: zijn keuze voor de N-VA is bepaald door de manier waarop de VLD hem behandeld heeft, zeer onverdiend, toen de lijstvorming voor 2012 ter sprake kwam. Ik sta achter hem. Ik reken ook op hem als democraat en als verdraagzame man, gericht op positieve integratie.

In de filosofie van Ann Van de Steen: we wachten en we zien. Aalst is volwassen genoeg om de nodige maatregelen te nemen. Zelfstandig, zonder betutteling. Pamperen is nergens goed voor, tegenover niemand, ook niet tegenover vreemdelingen.

Dat neemt niet weg dat iemand als schepen Karim Van Overmeire zich goed zal moeten gedragen, zoals hij tot nu kennelijk doet. Hij heeft onderstreept dat hij een innerlijke evolutie heeft doorgemaakt. Ik heb daar respect voor. Mensen veranderen en dat is maar goed ook. Je verwacht van hem reflexen van democratische aard en van verdraagzame aard, ook gericht op positieve integratie.

Laat de Aalsterse socialisten zijn wie ze zijn, onafhankelijk en zelfstandig. Ze dragen een historische traditie in de stad van Adolf Daens en Louis Paul Boon.