Tien edities van de Ronde van Vlaanderen om nooit te vergeten
Rik Van Steenbergen Foto: rr
Honderd jaar Ronde van Vlaanderen, dat leverde meer dan tien onvergetelijke momenten op. Haalden deze selectie net niet: de millimetersprint van Bugno en Museeuw in 1994, Van Peteghem die Vandenbroucke en Museeuw klopte in 1999 of Tom Simpson die in 1961 won omdat Nino Defilippis zich miskeek op een weggewaaide aankomstlijn. Maar onderstaande selectie heeft nog net dat tikkeltje extra.

1946: Rik Van Steenbergen klopt Briek Schotte

De clash van twee oerflandriens. Albéric ‘Briek' Schotte houdt lelijk thuis op de Kwaremont en Kruisberg, op de Edelare trekt Rik Van Steenbergende kop. Enkel de Fransman Thiétard kan het duo volgen. De snelle Van Steenbergen wacht verrassend genoeg de sprint niet af, maar springt weg aan de brug in Kwatrecht, op vijf kilometer van de meet. Hij wint met een minuut voorsprong. Een van zijn mooiste overwinningen ooit.

1951: De godendeemstering van Fiorenzi Magni

De derde overwinning op rij van de Italiaan Fiorenzi Magni, een unicum. De wedstrijd werd in vreselijk slecht weer gereden. ‘Het heeft gehageld, het heeft geregend en water gegoten, het heeft gewaaid, het heeft gestormd, het was bitter koud. Of dat misschien een godendeemstering was?', schreef Het Nieuwsblad. In Strijpen rijdt Magni weg uit de kopgroep. Van Steenbergen plooit zich dubbel, maar Magni is ongrijpbaar. Hij wint na een solo van 75 kilometer. In de top vijf eindigen enkel buitenlanders, wat organisator Karel Van Wijnendaele de legendarisch woorden ontlokt ‘We hebben alleen nog onze ogen om te schreien'.

1969: Merckx: ‘Kus mijn kloten, ik rij door'

‘Het was koud en regenachtig', herinnert Merckx zich de editie van 1969. ‘De rest verschool zich achter mij. Als ik toch al het kopwerk moet doen, kan ik net zo goed alleen rijden, dacht ik.' Dus demarreerde Merckx met nog 73 kilometer te gaan. Ploegleider Lomme Driessens van Faema kwam vragen of hij zot geworden was. Het antwoord van Merckx: ‘Kus mijn kloten, ik rij door.' En hij won met meer dan zes minuten voorsprong.

1975: Merckx dubbelt het peloton. ‘Hij rijdt 5km te snel voor ons'

Voor zijn doen won Merckx niet vaak in de Ronde van Vlaanderen. Maar de twee edities die hij won, waren wel memorabel. In 1975 rijdt Merckx met Frans Verbeeck naar de kop van de wedstrijd, op zes kilometer van de finish rijdt hij Verbeeck los, en dubbelt op de plaatselijke omloop zelfs nog enkele renners. Na aankomst zucht Verbeeck voor de microfoon van Fred De Bruyne: ‘Hij rijdt vijf kilometer per uur te snel voor ons.'

1977: Lelijkaard De Vlaeminck

Wereldkampioen Freddy Maertens ontsnapt met Roger De Vlaeminck. Aan de voet van de Koppenberg wisselt Maertens echter onreglementair van fiets, en wordt daarom gediskwalificeerd. Maar hij blijft verderrijden, met De Vlaeminck in het wiel. Op 300 meter van de finish rijdt De Vlaeminck weg, en wint zo onder boegeroep van het publiek zijn eerste en enige Ronde van Vlaanderen. Maertens verklaarde jaren later in de televisiereeks ‘De Flandriens', dat De Vlaeminck hem 300.000 frank beloofd had voor zijn diensten.

 

1985: Jonge Eric Vanderaerden rijdt lek, komt terug, en rijdt iedereen naar huis

De jonge Eric Vanderaerden valt vlak voor de Koppenberg weg uit het peloton met een bandbreuk. In de gietende regen rijdt het eerst naar het peloton, dan naar de kopgroep, en dan naar de ontsnapte Hennie Kuiper. Op de Muur van Geraardsbergen reed hij weg, en won zo als Belgisch kampioen de Ronde.

1989: De tranen van Van Hooydonck

De 22-jarige Edwig Van Hooydonck sprong weg op de Bosberg, de laatste helling van de dag. Laag over het stuur gebogen weet hij daarna dertien kilometer lang uit de greep van de achtervolgers te blijven. Op het podium barst de jongeling in een onbedaarlijke huilbui uit, en verovert de harten van Vlaanderen.

1995: Museeuw rijdt Baldato los op de muur

Een indrukwekkende Johan Museeuw rijdt eerst op zijn eentje naar de ontsnapte Italiaan Fabio Baldato, om hem op de Muur van Geraardsbergen los te rijden. In de achtergrond komt echter ook Andre Tsjmil opzetten. Hij haalt Baldato nog bij, maar op de Bosberg diept Museeuw de kloof verder uit. Hij wint met anderhalve minuut voorsprong in Meerbeke.

 

2005: Eerste van Tom Boonen

De jongen Tom Boonen heeft in 2005 nog voornamelijk sprintoverwinningen en semi-klassiekers op zijn palmares staan. Er wordt getwijfeld of hij ook al de inhoud heeft voor de 260 kilometer van de Ronde van Vlaanderen. Maar in de finale tekent Boonen present in de selecte kopgroep, met ook Klier, Van Petegem en Zabel. Iedereen verwacht de snelle jongeling in de sprint, maar hij verbaast vriend en vijand door een aanval van Van Peteghem te counteren, en solo naar de overwinning te rijden. Het is de grote doorbraak voor Tornado Tom. Een week later wint hij Parijs-Roubaix, in de zomer wint hij massasprints in de Tour, en hij sluit het jaar af met de wereldtitel.

2010: Cancellara op de Muur

De grote favorieten in 2010 zijn Boonen en Cancellara. De twee topfavorieten gaan ook samen de finale in, en beginnen zij aan zij de beklimming van de Muur. Terwijl iedereen zich opmaakt voor een spannende strijd tot aan de finish, rijdt Cancellara op de Kapelmuur vanuit het zadel meter na meter weg van een vechtende Boonen. De Zwitserse krachtpatser stoomt daarna ongenaakbaar door tot de aankomst. Een machtsontplooiing die tot het indianenverhaal leidde dat Cancellara met een motortje zou rijden.

 

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig