De Gelder in briefje: ‘Sorry voor de moorden'
Foto: BELGA

Tijdens zijn slotpleidooi heeft Jaak Haentjens, de advocaat van Kim De Gelder, een bijzonder warrig briefje van zijn cliënt voorgelezen.

De Gelder gaf het briefje aan Haentjens op de tweede procesdag, nadat advocaat Jef Vermassen hem op de eerste dag naar zijn motief had gevraagd. Haentjens weigerde het briefje toen publiek te maken, maar deed dat donderdag dus wel.

Haentjens begon te vertellen hoe hij zijn cliënt op de tweede procesdag, een maandag, opzocht. ‘Dit was het product van een weekend denken', zei de advocaat, terwijl hij de jury het kleine papiertje van De Gelder toonde.

“Ik kon het niet goed lezen, en daarop begon hij het te lezen, maar hij raakte er ook niet uit. Ik draaide het briefje om. Toen ik dat gelezen had, zei ik: ‘Hiermee doe je wat je wilt, maar ik vind dit niet verstandig'.” De volgende dag kwam De Gelder weer met het briefje op de proppen. Haentjens zei zijn cliënt toen dat hij het zelf moest voorlezen, maar De Gelder deed dat dus niet.

‘Sorry voor de moorden'

Om De Gelder te typeren - als zieke man - besloot Haentjens om het briefje donderdag alsnog voor te lezen. ‘Write down broken memory', schreef De Gelder. ‘Waarom? Ik wou ‘t doen op die leeftijd om te bewijzen tegenover mezelf dat ik het aankan om iemand te vermoorden. Sorry voor de moorden. Ik was (sic) vond op die leeftijd mensen opsluiten erger dan de dood. Ik hoop op een milde straf. Ik vind dat depressieve mensen in de gevangenis geen antipsychotica ingespoten mogen krijgen. Ik liet me te veel leiden door de roddelbladen. Ik gebruikte geen drugs voor de feiten. Moest ik gest... (woord is onleesbaar, zegt Haentjens) door dokter D.B. was het allemaal niet gebeurd.'

Haentjens verklaarde daarna dat hij het briefje niet wilde voorlezen omwille van de boodschap op de achterkant. ‘Het spijt me dat dit allemaal zo lang moest duren. Als ik een advocaat had met genoeg ervaring, had dit niet mogen gebeuren. Sorry dat ik je niet ontsloeg, maar het Belgische gevangeniswezen staat dit niet toe. Sorry aan de gerechtspsychiaters dat ik loog. Aan Ringoet en De Bruecker: alles wat ik moest doen, was de band met mijn ouders herstellen.'

‘Hij had me op de eerste procesdag al in de wielen gereden. Hij zei dat hij gezond was, niet ziek. De hele context was daarmee veranderd', zei Haentjens. ‘Maar mijn opdracht is in eer en geweten handelen. En mijn overtuiging is dat hij een zieke en gestoorde jongen is.'