Kim De Gelder: ‘Ik ben eigenlijk overleden’
Kim De Gelder Foto: REUTERS
Op het assisenproces tegen Kim De Gelder kwamen donderdagnamiddag enkele ex-collega's van de beschuldigde getuigen. Dr. De Bleeker, de psychiater die Kim De Gelder in zijn puberteit weigerde te colloqueren, sprak in zijn getuigenis de verklaring van de ouders van De Gelder volledig tegen. 'De beschuldigde had geen psychiatrische hulp nodig, had geen depressie noch psychoses.' Een speurder verklaarde ook nog dat De Gelder tegen hem gezegd had dat hij 'eigenlijk al overleden was'.

14:10

Als eerste getuige werd donderdagnamiddag Anneken Coppieters opgeroepen, een collega van De Gelder bij het bedrijf Van Remoortel. De Gelder werkte tot december 2008 bij het bedrijf in Belsele, waar hij goederen die in bulk aankwamen moest herverpakken. 'De Gelder deed zijn werk goed, maar bijzonder traag. Op basis van zijn gedragingen zou ik kunnen zeggen dat hij geestesziek was. Ik verschiet er niet van. Maar dat hij zoiets zou doen, had ik nooit gedacht.'

14:25

Karen Aendenboom, eveneens werknemer bij het bedrijf, bevestigde het verhaal van haar collega. 'Kim was bijzonder traag. Zelfs wanneer hij naar het toilet ging was hij traag.' Aendenboom was net als De Gelder inpakker en stond met hem rug aan rug. Aendenboom bevestigde dat het ontslag van De Gelder bij de firma onverwacht kwam. Nadien zag ze hem nooit meer terug. 

14:35

'Hij werkte misschien trager, maar maakte nooit fouten', bevestigde ook Myriam Moerman het verhaal van haar twee collega's. De Gelder praatte af en toe met de vrouw over zijn eigen leven. 'Hij vertelde dat zijn broer gespierd was en vaak uitging. Hij praatte over zijn ouders en dat hij niet graag met hen op reis ging.' De vrouw gaf De Gelder ook advies. 'Ik had hem nog gezegd dat hij aan pensioensparen moest doen. Maar hij antwoordde enkel dat hij zijn pensioen nooit zou halen.'

Moerman vertelde ook in geuren en kleuren hoe ze De Gelder, samen met alle andere collega's, uitnodigde voor een koffie bij haar thuis. 'Ik had een uitnodiging bij de koffiemachine gelegd en Kim was heel blij dat hij mocht komen. Hij huppelde door het magazijn van blijdschap.'  De vrouw leek het goed te kunnen vinden met De Gelder, en was bijzonder onder de indruk toen hij de dader van het drama in Fabeltjesland bleek te zijn. 'Ik kon niet begrijpen dat hij dat gedaan had. Ik voelde de pijn van de slachtoffers, zag mezelf staan met een baby met overgesneden keel. Ik had het echt niet zien aankomen.'

15:10

Dr. Eugeen De Bleeker, een van de psychiaters die Kim De Gelder als puber bezocht, wenste zich tijdens zijn getuigenis vooral te beroepen op zijn zwijgplicht. De Bleeker onderzocht De Gelder in zijn puberteit, maar vond een gedwongen collocatie niet nodig. 

Hij wenste daarom te benadrukken dat het niet de taak is van een psychiater om een collocatie uit te spreken. 'Dat is de taak van het gerecht. Een psychiater moet enkel vaststellen of een persoon aan de voorwaarden voor een collocatie voldoet. En dat deed De Gelder niet. Naar mijn inzien had hij geen psychiatrische hulp nodig. Ik heb wel een ambulante behandeling geadviseerd en heb hem daarom doorverwezen naar een psycholoog.'

De Bleeker sprak ook tegen dat hij de ouders van De Gelder uitlachte met hun verhaal. 'De uitspraken die de ouders mij in de mond leggen, heb niet gedaan. Die woorden komen niet voor in mijn dagelijks taalgebruik', verklaarde De Bleeker, die De Gelder overigens maar één keer zag.

De ouders van De Gelder verklaarden woensdag dat het 'een gemiste kans' was dat De Bleeker niet inging op de vraag hun zoon te colloqueren. De ouders dienden in de loop van het onderzoek een klacht in tegen de psychiater voor schuldig verzuim, maar de man werd buiten vervolging gesteld. 'De klacht is onderzocht en er waren geen aanwijzingen dat de psychiater zijn werk niet goed heeft gedaan. Dat is een definitieve beslissing en ik wil daarover geen suggesties die het tegendeel beweren', stelde voorzitter Defoort voor de getuigenis.

15:35

Advocaat Haentjens ging in de tegenaanval en verklaarde dat de ouders van De Gelder geen gedwongen collocatie van Dr. De Bleeker verlangden, wel een vrijwillige opname. Nadat Haentjens een document bovenhaalde van de huisarts, met de nadrukkelijke vraag De Gelder psychiatrische hulp te bieden, verklaarde de psychiater dat document nooit gezien te hebben.

Het kwam vervolgens even tot een discussie tot de advocaat en de psychiater. 'U had niet het gevoel dat hij psychotisch was. Een psychotisch proces, een schizofrenie, detecteer je niet op een half uur. Ik zal niet dulden dat gezegd wordt dat hij (De Gelder, red.) toen een normale jongen was.'

Haentjens ging ook verder in op de houding van getuige De Bleeker. 'Meneer de voorzitter, ik stel vast dat Dr. De Bleeker vrij selectief is in het beantwoorden van de vragen en dat van zijn zwijgplicht nauwelijks iets overblijft. Ik vraag het nog eens: heeft u dat document ooit gezien?' De Bleeker antwoordde opnieuw dat hij het zich niet kon herinneren, waarop Haentjens kwaad ging zitten. 'Dan zijn verdere vragen hier overbodig.'

15:50

Na de geweigerde collocatie werd De Gelder door De Bleeker doorverwezen naar psychologe Maria Van Den Sande. De vrouw, tevens de echtgenote van psychiater Dr. De Bleeker, verklaarde dat De Gelder enkel op gesprek kwam omdat zijn ouders dat wilden. 'Er waren tijdens de gesprekken veel stille momenten. Zijn ouders spraken van psychotische trekken, maar de trekken die zij benoemden konden ook wijzen op andere ziektebeelden.'

De gesprekken maakten in ieder geval niet duidelijk welke problemen De Gelder echt had. 'Vragen die ik hem stelde werden maar vaag beantwoord. Eigenlijk weet ik over de persoonlijkheid van Kim zeer weinig', verklaarde Van Den Sande. De vrouw zag geen tekenen van depressie gezien, noch van psychoses of waanbeelden.

Van Den Sande bevestigde dat De Gelder misschien niks tegen haar wilde zeggen omdat ze deel uitmaakte van de maatschappij, die hij zo hard haatte. Op het einde van haar getuigenis besloot de psychologe met 'Ik had nooit kunnen vermoeden dat hij zoiets zou doen. Ik dacht niet dat hij een gevaar was voor de maatschappij.'

16:15

Van Den Sande verklaarde dat het vooral bij jonge kinderen belangrijk is de informatie van derden te bespreken. 'Maar de ouders van Kim De Gelder hebben met geen woord gerept over mogelijk suïcidaal gedrag, noch over hallucinaties of waanbeelden.'

Volgens de moeder van De Gelder had Van Den Sande verklaard dat ze te veel een moederkloek was en haar kinderen te veel beschermde. 'Dat klopt niet. Je kan nooit beschermend genoeg zijn ten opzichte van je kinderen', zei Van Den Sande.

17:30

Als laatste was het nog aan de politieman die het moraliteitsonderzoek van Kim De Gelder uitvoerde. De man sprak met meer dan honderd mensen die de beschuldigde hebben gekend, maar De Gelder weigerde soms mee te werken. ‘Ik heb u niets meer te vertellen, ik ben eigenlijk overleden’, zei hij tegen de speurders. Op andere dagen werkte De Gelder wél mee aan dat onderzoek, zo stelde hij voor een test met leugendetector te ondergaan. De Gelder wou weten in welke mate je een leugendetector kan beïnvloeden, sprak Van Den Bremt.

De moraliteitsonderzoeker gaf een overzicht van de verklaringen van de ouders, leraars, collega’s, vrienden en kennissen van De Gelder. De voornaamste moraliteitsgetuigen kwamen de voorbije dagen al aan het woord voor het hof van assisen.