Nieuwe antwoorden op nieuwe vragen

Wat een tijdverlies, al die artikels en commentaarstukken over Bart De Wever en de N-VA. Een tijd geleden gaf ik als politiek filosofe een lezing voor de volksvertegenwoordigers van de NV-A. Ik had het over democratie in Vlaanderen, België en Europa. En over de filosofe Chantal Mouffe. In een gezonde democratie beslissen burgers mee over het beleid, zegt ze, terwijl politieke partijen de verdeeldheid tussen burgers over cruciale thema's weerspiegelen. Over de rol van Bart De Wever om de politieke toestand vandaag te begrijpen, had ik het gewoon niet. Niet eenmaal. De Wever stond nochtans naast mij, had me ingeleid en begeleidde na mijn lezing de vragenronde. Ik had het wel over het inhoudelijke tekort bij de traditionele partijen. Zij hebben zich nog niet losgemaakt van de politieke breuklijnen die golden in de Belgische natiestaat, in de negentiende en begin twintigste eeuw. Dit weekend besprak Luc Huyse het einde van de Vlaamse verzuiling uitvoerig (DS 12 januari), maar zonder globalisering of het democratische deficit in België of Europa te vermelden.

De traditionele breuklijnen zijn levensbeschouwelijk (vrijzinnig tegenover katholiek), sociaal-economisch (links-rechts) en communautair (de kloof tussen Vlamingen en Franstaligen).

Voor een democratie ...