De Wever: 'Links vond Vlaams Belang eigenlijk fantastisch'
In een interview met de krant praat Bart De Wever honderduit over zijn overwinning, zijn tegenstanders en zijn nieuwe rol als burgemeester. 'Janssens was een manager. Zijn bloed gaat niet koken van ideologie. Terwijl dat van mij wél kookt van ideologie, misschien zelfs iets te veel.'

De Wever over zijn overwinning:

'Ik heb nooit aan mijn overwinning getwijfeld. Toen ik in september 2011 besloot om voor de sjerp te gaan, wist ik dat ik het zou halen. Ik dacht dat ik op 35 procent zou uitkomen. Uiteindelijk werden het er 37,5.'

‘Politiek bedrijven in Antwerpen bijzonder hard lijkt op politiek bedrijven in Brussel. Dit is de grootste stad van Vlaanderen, waar de helft van de gemeenteraad ook in het parlement zit. Je zit nergens zo dicht bij de Wetstraat als op de Meir. Daardoor kan je ervan uitgaan dat het stemgedrag hier ook nationale trends vertoont. En daar kan je maximaal van profiteren als je zelf ook voluit een nationaal politicus bent. Zoals ik. Janssens heeft er van bij de start voor gekozen om dat niet te zijn. Dat heeft enorm in zijn nadeel gespeeld.'

Over de 'mars' op het stadhuis

‘Het was niet wat het moest zijn. Maar het was ook niet wat men er achteraf van gemaakt heeft. Zo gaat het vaak bij de N-VA.'

‘Ik weet niet of de triomftochten in Nürnberg ook door een plaat van een Australische homoseksuele deejay begeleid werden. Ik denk van niet eigenlijk. Ach, wat heeft men toch al allemaal geschreven over die avond? In de column van Paul Magnette in De Standaard las ik zelfs dat er fakkels werden meegedragen tijdens de mars naar het stadhuis. Die heb ik in ieder geval niet gezien. Het leek bijna het begin van de Kristallnacht. Na dat stuk dacht ik: nog twee artikels en ze zeggen dat we onderweg ook nog alle ruiten hebben ingeslagen.'

Over het verschil met Patrick Janssens

'Janssens was een manager. Zijn bloed gaat niet koken van ideologie. Terwijl dat van mij wél kookt van ideologie, misschien zelfs iets te veel. Janssens heeft de stad vanuit een heel bedrijfsmatige logica benaderd. Vóór hem ging Antwerpen kapot aan politique politicienne: beslissingen werden genomen vanuit een partijpolitieke redenering, niet omdat ze logisch waren. Dat heeft hij gekeerd. En dat zal ik voortzetten. Alleen betwijfel ik of bedrijfslogica in de politiek eeuwig toepasbaar is. Ik vrees van niet. Ik zal het beleid dus op een andere manier articuleren.'

Over het verdriet in 'sommige Antwerpse kringen'

'Het enige wat natuurlijk wél waar is, is dat hier een totaal andere coalitie aan de macht komt. Ik word elke ochtend wakker in het besef dat het verdriet daarover in sommige Antwerpse kringen onpeilbaar is. Ik wil daar in bepaalde mate zelfs rekening mee houden. Ik zal mijn mond uitwassen met zeep, echt waar. Maar ik ga echt niet voor elke beslissing de goedkeuring vragen van Lanoye: “En Tom, vind jij het ook goed?”'

Over mensen als Tom Lanoye:

‘Elke dag krijg ik dat soort bruine saus over mijn kop gegoten. Dat is dan de merci voor het feit dat ik extreem-rechts heb teruggedrongen. Daarom zeg ik tegen die mensen: “U bent hypocriet, u vond Vlaams Belang eigenlijk fantastisch, dat was immers uw ticket naar de macht.” Moet ik dat echt zes jaar lang volhouden? (droog) Ja, ik moet dat zes jaar volhouden. Want die gáán dat natuurlijk ook zes jaar volhouden.'

‘Eigenlijk verwachten ze van mij een soort knieval. Ze willen dat ik hun morele superioriteit erken, en dat ik mijn spraakgebruik aanpas aan wat zij van mij verwachten. Tja, ik vrees dat ze nog lang zullen mogen wachten. Ik heb niet de ambitie om hun vriend te worden. Nooit gehad ook.'

Over Antwerpen in 2018

‘De Antwerpenaar moet zien dat, wat het Masterplan betreft, er eindelijk een schop in de grond steekt. Hij moet zien dat de binnenstedelijke mobiliteit er, hoewel niet helemaal opgelost, toch sterk op is vooruitgegaan. We moeten de bevolkingsgroei opvangen, zodat er op de woonmarkt geen prijzenexplosie ontstaat. We moeten zorgen dat de school- en kinderopvangcrisis kleiner is dan nu. En we moeten ons verhaal over inclusief burgerschap – met rechten en plichten – uitrollen. Als dat allemaal gelukt is, zijn we geslaagd.'

Over de combinatie van een polariserende partijvoorzitter met een verzoenende burgemeester

‘Dat is een probleem. Ik steek dat ook niet weg. Maar het is een probleem van aflopende aard. Ik kan alleen maar hopen dat het Vlaamse partijlandschap ondertussen een beetje ontdooit. Nu is de verhouding tussen de traditionele partijen, die de regering-Di Rupo steunen, en de N-VA, die niet in de federale regering zit, heel glaciaal geworden. Met de gemeenteraadsverkiezingen heeft die tegenstelling een hoogtepunt bereikt. Maar misschien kan het feit dat we hier, in de grootste stad van Vlaanderen, nu een centrumrechtse coalitie hebben gevormd, ertoe bijdragen dat we naar een nieuwe lente gaan. Ik vermoed dat mijn collega-partijvoorzitters toch ook wel eens beginnen denken aan 2014?'

Tot slot. Tijdens ‘Terzake' leek het dat De Wever extra mediatraining had gehad. Hij bleef tien minuten lang glimlachen.

‘(lacht niet) Da's het voordeel aan kranteninterviews: er staan geen camera's op. Wat schreef Cicero tweeduizend jaar geleden ook alweer in zijn verkiezingshandboek? 'Wees altijd uzelf, maar doe af en toe alsof.' 

Dit is een klein stukje uit een langer interview met Bart De Wever dat u dit weekend in De Standaard en Het Nieuwsblad vindt.

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig