BOEK. Gainsbourg
Foto: photonews
Wat hebben Serge Gainsbourg en Veltem-Beisem met elkaar gemeen? De liefde van Rudolf Hecke, en zijn geilheid, want deze muzikant en dichter leerde Gainsbourg, zoals velen, kennen via zijn steunende schandaalhit 'Je t'aime...moi non plus.'

 Hecke heeft twintig jaar na Gainsbourgs overlijden en in weerwil van al een aardige bibliotheek over de Fransman, een eigen verhaal geschreven. Geen biografie dus, veeleer een persoonlijke getuigenis. Of soms een beetje een verhaal over zichzelf, getoonzet in Serge-mineur. 

Gainsbourgs verhaal is niet nieuw natuurlijk: in de bibliografie van dit boek tellen we een vijftigtal andere boeken over Serge, wat deze Vlaamse insteek tot een persoonlijke bloemlezing maakt. Hecke biedt ons ook geen splijtende nieuwe inzichten in dat vreemde personage, dat zich in de sixties opwierp tot schandaalfiguur en dat met L'histoire du Mélody Nelson een blauwdruk maakte voor popmuziek die tot vandaag -en meer dan ooit vandaag- invloed uitoefent. 

Hecke vertelt in de tegenwoordige tijd, in lange, soms wat gezwollen zinnen. Die stijl sleept mee, maar overtuigt niet altijd. Maar de Belgische anekdotes zijn een aanvulling op wat al bekend was, onder meer door de getuigen die aan het woord komen. Herman Selleslags voegt enkele knappe eigen foto's toe, bizar genoeg ook van Hecke zelf. Daar gaat de idolatrie een heel eind over de schreef. 

'Gainsbourg' wordt uitgegeven door Epo