‘Alleen wij verdedigen deze mensen nog’
Café De Welkom aan de Muide, vrijdagavond. Ambiance wanneer het Vlaams Belang binnenvalt. Foto: fvv

‘Tien procent, dat moet haalbaar zijn.’ Vlaams Belang-lijsttrekker Johan Deckmyn put moed uit de 7,5 procent die een peiling hem bezorgt. Maar Deckmyn beseft dat de hoogdagen van het Vlaams Belang - met scores tot bijna 20 procent - voorbij zijn. Hij plooit zich terug op de vaste aanhang in de volksbuurten. ‘Wij zijn nog de enige partij die naar deze mensen omkijkt.’

Vrijdagavond, zes uur in café Prinsor aan de Muide. Een café waar men nog niet-begrijpend opkijkt wanneer iemand het woord ‘rookverbod’ laat vallen. Marilyn Monroe hangt er aan de muur. Veel klandizie is er niet op dit uur, maar diegenen die er wel zijn, kennen elkaar al jaren. Het is hier dat Johan Deckmyn zijn cafétoer door de Muide op gang trapt.

‘Andere partijen kijken niet meer naar deze mensen om. Zonder ons hebben ze niemand meer die hen verdedigt’, zegt Deckmyn. Maar daarmee plooit het Vlaams Belang zich wel terug op zijn kernpubliek. De zoektocht naar nieuwe kiezers lijkt minder prioritair. ‘Natuurlijk dat ik deze mensen in de watten kom leggen. Van hen zijn we tenminste zeker, dan lijkt het me niet meer dan logisch dat we ook komen tonen dat we er voor hen zijn.’

Daarmee geeft Deckmyn meteen zijn grootste probleem aan: dat zijn vijver wordt leeggevist door N-VA. ‘De N-VA is nu de populairste. Maar dat zal zo niet blijven. Welke aanhang zal Siegfried Bracke dan nog overhouden? Ik kan tenminste rondkijken en zeggen: van deze mensen zijn we zeker. Zij weten ook wat ze aan ons hebben: een radicale stem in de oppositie. Weet je wat het is? Die mensen hier hebben een probleem. Dat zijn volksmensen, die zeggen dan: er is een probleem met die bruine , wanneer ze het over de overlast van de Roma hebben. Wat krijgen die mensen als reactie van de politici? Gij zijt een racist meneer . Maar ondertussen wordt er niets gedaan aan het probleem dat ze aankaarten.’

Integreren

De plaat van het Vlaams Belang blijft dezelfde: de vreemdelingen. ‘Ik ben zelf opgegroeid aan het Godshuishammeke, opzij van de Sleepstraat. Ik herken mijn eigen buurt niet meer. Dat kan zo niet verder. Vreemdelingen moeten wel hun plaats krijgen in onze maatschappij, maar we moeten ze spreiden over de stad. Zoniet krijg je getto's. Er zijn trouwens heel wat mensen in de allochtone gemeenschappen die me hierin steunen.’

Vreemdelingen, een plaats in onze maatschappij? Tiens, dat is een nieuwe wind binnen het Belang. ‘Men rekent me tot mijn eigen verbazing tot de hardliners binnen onze partij, de lijn-Dewinter. Maar ik vind effectief dat we vreemdelingen die naar hier komen kansen moeten geven. Een kans om zich te integreren in onze maatschappij en er iets van te maken. Lukt dit niet, dan moeten ze weg.’

Het zijn geen standpunten waarmee Deckmyn op een daverend applaus moet rekenen: de standpunten van het Belang zijn al lang bekend bij dit publiek. Ze horen omzeggens bij het meubilair, naar wijzigingen ervan wordt gewoonweg niet geluisterd.

Het ‘wij tegen de rest’-gevoel heerst er sterker dan bij andere partijen. Solidariteit die bezegeld wordt met de nodige Rodenbachs, wittekes en pinten.

Fluweel

Op naar De Welkom, een dokwerkerscafé. De moppen zijn er niet uit de lucht: ‘ Wie zegt ge? Dek mij, ah, Johan dek mij. Ge weet toch dat ge net een pint hebt gegeven aan ne socialist?

Deckmyn heeft het hele arsenaal al talloze keren over zich heen gekregen, maar incasseert met de glimlach. Hij bevindt zich duidelijk ‘onder maten’. Charmezanger Bart Van Genth klimt op een stoel en begint aan ‘Heb je even voor mij?’. Stamgast Fluweel slaat meteen een Belang-kandidate aan de haak om de dansvloer onveilig te maken. ‘Dat is misschien wel het grote verschil met vroeger’, zegt Deckmyn. ‘Ik laat iedereen in onze partij zijn kans gaan. Mijn eigen score doet er niet toe.’ Naar eigen zeggen merkt Deckmyn geen invloed van de breuk die de afgescheurde Belfortploeg van Francis Van den Eynde en Kristina Colen heeft veroorzaakt. ‘Mensen komen nog wel eens vragen hoe het nog met Francis is, velen weten zelfs niet dat hij weg is bij ons. De naam van onze partij is groter dan die van de persoon.’

Dat Deckmyn zondag niet als grote triomfator uit de strijd komt, beseft hij nu ook wel. ‘Maar als ik zie dat de peiling nog afgenomen is voor de perikelen van Veli Yüksel bij CD&V, dan heb ik er alle hoop in dat we die 10 procent gaan halen.’

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig