Yo acuso (of j'accuse)
Foto: Tineke D'haese
Vandaag gaat heel de Nicaraguaanse vrouwenbeweging de straat op. Ze beschuldigen de staat van de moord op duizenden vrouwen en eisen een versoepeling van de uiterst strenge abortuswetgeving.

130 jaar lang was abortus onder bepaalde omstandigheden toegelaten maar om electorale redenen sloot president Ortega een pact met de Kerk en is abortus nu, zelfs al is het leven van de vrouw in gevaar, strafbaar.

Een ellenlange karavaan van auto’s en bussen rijdt door de straten van Managua van de ene officiële instantie naar de andere. Startpunt is het hooggerechtshof, eindpunt het parlement. Bij elke halte zetten de talrijk aanwezige vrouwen én mannen met het nodige kabaal hun eisen kracht bij. Ze zwaaien met spandoeken en paarse vlaggen, scanderen leuzes, er zijn muzikale optredens (onder andere van het lokale Pussy Riot) en er wordt gedanst.

De sfeer is positief maar de boodschap is duidelijk. Deze vrouwen zullen zich niet zomaar laten doen. Een mooie afsluiter voor deze intense week in Nicaragua. En al is het onze partner Amifanic die ons op sleeptouw neemt, we zien ook nog heel wat andere bekende gezichten terug.

Optimisme en doorzettingsvermogen tekenen het einde van ons verblijf hier. Ondanks alle wantoestanden, laten vrouwenorganisaties het hoofd niet hangen en blijven ze met volle overtuiging en enorm veel wilskracht vechten voor de rechten van de vrouw.

Dat ongelijke machtsverhoudingen tussen man en vrouw heel wat leed veroorzaken, daar kunnen we niet omheen. Niet in Nicaragua en Guatemala maar ook niet België en in andere landen van de wereld. Het geweld dat dit met zich meebrengt, vooral ten aanzien van vrouwen en meisjes, is onaanvaardbaar en zet een rem op de ontwikkeling van ganse gemeenschappen.

Wij steken morgen terug de oceaan over met een koffer foto’s, positieve verhalen en getuigenissen. We maken ons geen illusies maar hopen de strijd voor vrouwenrechten hiermee een duwtje in de rug te geven. Bedankt en tot ziens.