De eerste partner die we in Nicaragua ontmoeten is een beetje een vreemde eend in de bijt. Het is namelijk een vereniging van mannen die op hun beurt met groepen mannen werken rond mannelijkheid, machismo en geweld. Hun motto: als mannen deel uitmaken van het probleem, moeten ze ook deel uitmaken van de oplossing.

We kijken uit naar wat mannelijk gezelschap en zijn vooral benieuwd naar hun aanpak en hun motivatie om rond deze thematiek te werken.

Het begint mij al snel te dagen dat het allemaal mannen zijn die om een of andere reden zelf ook worstelen met of gebukt gaan onder het machismo in de Nicaraguaanse samenleving.

Wij wonen een workshop bij. In groepjes tekenen de mannen het silhouet van een vrouw en een man. Ze voegen er uiterlijke kenmerken bij en kennen beide geslachten ook bepaalde rollen en andere eigenschappen toe.

Zo komen ze geleidelijk aan tot de conclusie dat er biologische verschillen zijn tussen man en vrouw maar dat heel veel aspecten van het man- of vrouwzijn vooral socio-cultureel bepaald zijn. Het beeld dat ze schetsen geeft hen en ons een idee van hoe een man of vrouw geacht wordt zich te gedragen in de Nicaraguaanse samenleving.

Wat komt er zoal naar boven? Mannen zijn stoer en huilen niet. Mannen zijn sterk, dominant en gebruiken geweld. Mannen houden er meerdere vrouwen op na als bewijs van hun mannelijkheid. Vrouwen zijn lief, trouw, zorgzaam en nederig. Vrouwen huilen vaak. Ook geweld tegen vrouwen komt hier zijdelings ter sprake als iets dat maatschappelijk aanvaard is.

Het is een erg heterogene groep met jongeren (14 jaar), betaalde medewerkers, vrijwilllige straathoekmedewerkers en ook heel divers qua seksuele voorkeur: de groep telt zowel hetero-, homo- als transseksuelen.

Maar het zijn allen mensen die worstelen met hun eigen identiteit en met traditionele rolpatronen omwille van de gezinsituatie waarin ze opgegroeid zijn, zonder vader of met een vader die geweld gebruikte om zijn wil op te leggen, omwille van hun geaardheid of omwille van een een of andere vorm van onrecht waarmee ze in hun leven al geconfronteerd werden.