Vandaag brengen we een bezoek aan onze partnerorganisatie GGM of Grupo Guatemalteko de Mujeres. Stuk voor stuk vrouwen die gepokt en gemazeld zijn in de vrouwenbeweging en al jaren ijveren voor de vrouwenrechten.

Ze vertellen over de rol die ze gespeeld hebben in de goedkeuring van de wet tegen geweld tegen vrouwen in 2008. Ze vertellen ons ook dat de bestaande wetgeving goed is, alleen dat de wil (van de Staat) en de middelen ontbreken om de wet in de praktijk om te zetten. En dat de politieke wind die er waait met de nieuw verkozen president allesbehalve in de goede richting blaast.

Later op de dag trekken we naar één van hun opvangcentra voor vrouwen. Elke vrouw die bij hen komt aankloppen volgt een nauwkeurig uitgewerkt traject en spreekt met verschillende hulpverleners: een sociaal werkster, een advocate, een psychologe en een arts.

Ze zijn heel trots op dit integrale zorgmodel. Des te meer omdat ze erin geslaagd zijn om dit model als dé nationale standaard op te werpen. Ook de staat en andere organisaties nemen het model geleidelijk aan in andere opvangcentra in het land over.

Ze gaan er prat op dat ze de vrouwen niet veroordelen en tot niets dwingen. Ze leggen hen uit wat de opties zijn en begeleiden hen waar nodig en gewenst. Ze doen vrouwen inzien dat geweld niet ok is en dat een leven zonder geweld wel degelijk mogelijk is.

Ook ik spreek met elke hulpverlener. Het valt me op hoe graag ze hun werk doen. Stuk voor stuk ferme vrouwen die bewust voor deze job kiezen en als het ware hun leven zouden geven om hun ‘compañeras’ een beter te geven.

Morgen ontmoeten we enkele vrouwen die in hun opvangcentrum geholpen werden. De nachtrust zal me goed doen.