In de mix
Foto: © VRT
In In de mix brengt zanger Brahim een hiphopper en een Vlaamse (schlager)zanger samen, die elk een liedje van de ander naar hun hand zetten. Die formule heeft zijn succes al bewezen, zowel op de Nederlandse tv als in de monsterhit ‘Fantastig toch’ van Eva De Roovere en Diggy Dex.

De eerste aflevering draait om Kain, een beginnende Mechelse rapper met hoge aaibaarheidsfactor, en ‘ouwe getrouwe’ Bart Kaëll. Kain noch Brahim herkent de stem van de Vlaamse zanger (Kain: ‘ik dacht echt dat het een vrouw was’), dus trekken ze zonder enig idee naar de woonplaats van Bart Kaëll.

Alles bijeen is de aanloop nogal lang. De ‘dagboekkamerfragmenten’ die ertussen gemonteerd zijn, geven het programma pit en dat kan het wel gebruiken. Brahim heeft een zekere cool als presentator, maar hij wisselt voortdurend van register. Tegen Kain praat hij het slang van de street, en niets daartegen maar als Brahim gewoon doet, klinkt hij wel een stuk authentieker.

Authentiek is ook Kain, die in zo’n tussenshot toegeeft dat hij niet doorhad dat Kaëll een homo is. En vervolgens aarzelend aan de regisseur vraagt: ‘Homo, is dat een propere manier om dat te zeggen?’ Heerlijk ontwapenende televisie, dat zou Bart Kaëll volgens ons ook vinden. Want als er íémand goed uitkomt, is hij het wel.

Kaëll scoort met ‘zijn’ versie van Kains lied. ‘De Marie-Louise’ by Kain zal daarentegen niet zijn grote doorbraak zijn. Maar hij is wel camerageniek, en hopelijk kan dat ook gezegd worden van zijn opvolgers.

Het einde is wat abrupt, al is het wel verfrissend dat er eens géén punten worden uitgedeeld door een ‘met zorg geselecteerde jury’ of een sms’end tienerpubliek.