Dylan Kwabena Mills, ook wel bekend als Dizzee Rascal, heeft de eer om nog een laatste keer het vuur aan de lont te steken in de Marquee. Het duurt even voor de grote menigte de weg naar de tent teruggevonden heeft - de Foo Fighters zijn nog aan hun set bezig en zuigen alle aandacht op.

'Where's the energy?' will Dizzee weten. De Britse rapper mikt tegenwoordig nogal eenzijdig op attitude en partybeats, en lijkt minder bezig met de inhoud van zijn raps. Dat we moeten 'jumpen' en 'noise maken', klinkt het al te vaak. Zijn beatleverancier is ook bepaald kwistig met samples uit crowdpleasers - 'Sound of da police', is er iemand die het trucje nog niet beu is?

Echte rapfans die hem op handen droegen bij zijn inmiddels klassieke, vernieuwende debuut Boy in da corner halen vast hun neus op voor de nieuwe weg die Dizzee is ingeslagen sinds hij een paar jaar terug ging samenwerken met dj's als Calvin Harris, Armand Van Helden en Tiesto.

Goed, in Dizzees verbluffende rapsalvo's - zijn flow is onnavolgbaar - hoor je nog steeds dat zijn roots in de undergroundhiphop en de grime liggen. Ratelende raptracks als 'Jus' a rascal', 'Road rage' en 'Fix up, look sharp' houdt hij voor de eerste helft van de set. Daarna wordt de partymood aangezwengeld met hapklare dancetunes.

'Scream', met gastzangeres Pepper, en de platte eurodance van 'Dirtee disco' leiden hem wel erg ver van zijn roots. 'I wanna dance with somebody' knipoogt Dizzee in 'Dance wiv me'. Point taken, Diz.

Aan het hoofdpodium reikt het vuurwerk al naar de hemel, maar geen nood, Dizzee heeft zijn eigen rook- en confettikannonen mee. Voor 'You've got the dirtee love' - zijn samenwerking met Florence Welch - en 'Holiday' haalt hij zwaar geschut boven - ravende botsautobeats, hey! hooo! - waarna de vette drops van 'Bonkers' de klus afmaken. Goed, weinig subtiel en amper diepgang, maar wel effectief.

 

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig