‘Ik rijd te snel om die borden te kunnen lezen'
Foto: *

‘Hardrijders zijn volwassen kleuters.' ‘Te snel rijden is een afknapper.' Langs Vlaamse snelwegen verschijnen dezer dagen grote borden met een nieuwe campagne die laagvliegers op betere gedachten moet brengen. Of het zal helpen? ‘Ik rijd te snel om die borden te kunnen lezen.'

‘Ik doe het niet voor de kick, ik doe het om sneller ter bestemming te zijn', zegt Cain Ransbottyn (34), hoofd van Think Media Digital en dus de man achter infotainmentwebsite Clint.be. Hij doet zijn dagelijkse verplaatsingen in een Aston Martin, misschien hebt u hem al een keer zien voorbijflitsen op de snelweg.

Misschien hebt u 'm ook al een keer zien geflitst worden, want Ransbottyn verzamelt snelheidsboetes zoals andere mensen postzegels of bierviltjes. Daar maakt hij ook geen geheim van; hij post ze trouw op zijn Facebookpagina (Facebook.com/ransbottyn) en op zijn Twitteraccount (Twitter.com/ransbottyn).

Terwijl hij in de wagen met ons zit te bellen – handenvrij, verzekert hij ons – worden we voortdurend onderbroken door de stem van zijn Coyote, een soort gps-toestel dat hem op de hoogte houdt van waar de ‘blauwe smurfen' snelheidscontroles uitvoeren. En dan nog de boetes opstapelen, je moet het maar doen.

‘Ik betaal ze met de glimlach', zegt Ransbottyn sarcastisch. ‘Tijd is geld, en ik win gemakkelijk een kwartier per dag door op de snelweg consequent 160, soms 170 te rijden in plaats van 120. Ik heb daar niet echt een gewetensprobleem mee, want het is niet gevaarlijk. Ik heb een auto die twee keer sneller rijdt dan de gemiddelde wagen, maar die ook twee keer sneller stilstaat. Ik rijd snel, maar gecontroleerd, en ik ben misschien geen piloot, maar wel een geoefend en ervaren bestuurder. Bovendien heeft mijn auto veertien airbags, en zit ik er altijd alleen in: zelfs als ik een ongeluk zou hebben, is de kans erg klein dat er gewonden vallen.' In de andere auto misschien? ‘Goed, daar heb je een punt', zegt Ransbottyn.

‘Die campagnes? Ik denk dat ik te snel rijd om ze te kunnen lezen', zegt Cain Ransbottyn ironisch. ‘Maar als ik ze al opmerk, zijn ze niet van aard veel indruk op me te maken. Behalve als ze op mijn vadergevoel spelen. Bouw een sensibiliseringscampagne op rond kinderen en ik haal mijn voet van het gas. Ik heb twee dochters, ik mag er niet aan denken dat die door de een of andere gek van de weg worden gemaaid.'

Dit is een ingekorte versie van een langer stuk over snelheidsduivels waarin politierechter Peter D'Hondt de argumenten van de 'tijdrijders' ontkracht. De volledige versie van het artikel vindt u vandaag in de krant of in de e-krant.