Jozef De Witte: 'Regularisatiecampagnes waren vergissing'
Jozef De Witte Foto: © ivan put
‘Men oogst wat men gezaaid heeft’, zegt Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Racismebestrijding. ‘De regularisatiecampagnes van de voorbije jaren waren wellicht een vergissing. Als mensen weten dat ze papieren krijgen als ze maar lang genoeg volhouden, dan proberen ze op alle mogelijke manieren tijd te winnen.’

‘Iedereen heeft het recht om in hongerstaking te gaan’, zegt Jozef De Witte. ‘Maar ik vind het niet correct om zo een verblijfsvergunning af te dwingen. Dan is het inderdaad een vorm van chantage. Stel u voor dat ik eerst een huis zet en dan in hongerstaking ga om een bouwvergunning af te dwingen. Zo werkt onze rechtsstaat niet.’

Het klinkt verrassend streng voor een man die vaak onder vuur ligt omdat hij te soft, te links, te politiek correct zou zijn. En hij gaat nog verder. ‘De regularisatiecampagnes die we de voorbije jaren hebben gekend, waren wellicht een vergissing’, zegt hij.

 ‘Als mensen weten dat ze uiteindelijk toch papieren krijgen als ze maar lang genoeg volhouden, dan duiken ze onder. Dan proberen ze op alle mogelijke manieren tijd te winnen. En dan zijn hongerstakingen de ultieme consequentie. Men oogst vandaag wat men gezaaid heeft. Beter is om meteen te regulariseren als dat om humanitaire redenen nodig is, en niet te wachten op een campagne.’

Als directeur van het Centrum voor Racismebestrijding en Gelijkheid van Kansen is Jozef De Witte niet alleen de bondgenoot van iedereen die gediscrimineerd wordt, maar moet hij ook waken over de grondrechten van alle vreemdelingen die zich op Belgisch grondgebied bevinden.

 ‘Wat niet wil zeggen dat ik pleit voor open grenzen’, zegt hij. ‘Dat is misschien een utopie op lange termijn, maar vandaag is dat niet haalbaar. Daarom zal elk asiel- en migratiebeleid ook gedwongen uitwijzingen inhouden.’

Maar het beleid heeft gefaald, legt hij uit. ‘Tot voor kort kregen mensen die illegaal in ons land zijn vijf dagen om het grondgebied te verlaten. Toen er stemmen opgingen om dat te verlengen tot dertig dagen, werd er meteen geprotesteerd. Maar ik daag u uit om binnen de vijf dagen alles rond te krijgen om te vertrekken. U moet uw laatste loon te pakken krijgen, uw spullen inpakken, een bestemming kiezen, een reis boeken… Wie beseft dat hij dat op vijf dagen niet gedaan krijgt, heeft maar één keuze: onzichtbaar worden. Met dat beleid hebben we de illegaliteit georganiseerd. Die termijn wordt nu verlengd tot dertig dagen.’

De Witte lag de laatste maanden soms fel onder vuur lag, onder meer omdat hij volgens N-VA-Kamerlid Theo Francken geen voeling zou hebben met de grondstroom in Vlaanderen.

 ‘Ik zit hier niet om het buikgevoel van de Vlaming te vertolken. Francken heeft trouwens ook gezegd dat hij elk jaar reikhalzend uitkijkt naar ons jaarrapport, omdat onze cijfers een schat aan informatie bieden over migratie. Met sommige van onze aanbevelingen heeft hij inderdaad moeite, omdat ze ingaan tegen wat de Vlaamse meerderheid denkt en wil. Maar ik moet nu eenmaal waken over grondrechten. Dat doe ik dan ook. Bijvoorbeeld als het over de strengere wet op gezinshereniging gaat.’

Welke grondrechten worden daar geschonden?

‘De nieuwe regels leggen eisen op qua inkomen. En dat is een probleem. Ieder mens heeft het recht op een gezinsleven. En dat recht mag je volgens ons niet beperken tot mensen die rijk genoeg zijn.'

'Zeg ik dat wij dan maar het OCMW van de wereld moeten worden? Natuurlijk niet. Maar het is onze opdracht om het op te nemen voor de individuele burger tegen de belangen van de staat. Eigenlijk is dat toch mooi: in onze democratie heeft de overheid de tegenspraak zelf georganiseerd.'

'De kritische tegenstem vertolken, dat is onze rol. Wij zitten hier niet om de publieke opinie te volgen. Als u morgen een referendum organiseert over de doodstraf, willen de meeste Vlamingen die misschien ook wel weer invoeren.’
 

Dit is slechts een stuk van een langer interview met jozef de Witte dat u vandaag in de weekendklrant van De Standaard vindt, of hier online in de e-krant. Hij heeft het ook over zijn broer die overleed in El salvador, over Sharia4Belgium, over het pamperen van  allochtonen en over de hoofddoek. 'Ik zou het wel leuk vinden hoor, als alles wat mij irriteert verboden wordt. Maar dat kunnen we toch niet menen.'