Dienst Vreemdelingenzaken: 'Dit soort acties loont niet'
Hongerstaker Jamal (20). Foto: © put
Freya Piryns (Groen) wond zich maandagavond in het duidingsprogramma Terzake op over de schrijnende toestand van de hongerstakers aan de VUB. ‘Dit is pure willekeur’, klonk het. De kritiek werd tegengesproken door Freddy Roosemont, directeur-generaal van de dienst Vreemdelingenzaken.

De 23 hongerstakers waren maandag al aan hun drieënzeventigste dag zonder voedsel toe. Vooral de toestand van Jamal, die zijn mond een tweetal weken geleden dichtnaaide, is kritiek. De sans-papiers willen de nodige papieren bemachtigen om te kunnen werken in België.

‘Een kwestie van uren’, klonk het maandagavond op Terzake. ‘Er is hier dus dringend een debat over nodig’, verklaarde Groen-senator Freya Piryns maandagavond op Canvas. Eerder schreef ze ook al een open brief over de kwestie.

‘Dit is pure willekeur’, klaagde Piryns aan. ‘Een minister beslist zonder duidelijke regels over regularisatie of niet.’ De actie van de hongerstakers ziet ze als een pure wanhoopsdaad van mensen die aan deze willekeur overgeleverd worden.

Niet dat Piryns vindt dat de hongerstakers sowieso papieren moeten krijgen. ‘Het kan zijn dat ze zich bij hun uitwijzing moeten neerleggen, maar dan moet dat correct verlopen: een gesprek aangaan en een traject uitstippelen, niet gewoon een briefje van Maggie De Block, waar het dan bij blijft.’

‘Het gaat dus niet om chantage’, besloot Piryns, volgens wie dringend nood is aan regels en debat rond asiel en sans-papiers. ‘Er is rechtszekerheid en afstemming met Europa nodig. En ga a.u.b. met de mensen in gesprek. Het alternatief van sterfte, is geen alternatief.’

‘Dit soort acties loont niet’

Freddy Roosemont, directeur-generaal van de dienst Vreemdelingenzaken, liet een andere stem in het debat weerklinken. ‘Er zijn voldoende, degelijke regels’, klonk het. ‘Soms vallen mensen daar niet onder, en dan moeten ze dat accepteren.’

Roosemont erkende het belang van dialoog en vond de situatie ook zeer schrijnend. ‘Het is een zeer moeilijke humanitaire situatie, maar de mensen moeten hun gezondheid niet op het spel zetten. Er is dialoog nodig.’

Een oplossing zoals vroeger, toen sommige hongerstakers ternauwernood papieren kregen om te kunnen werken, is sinds 2009 niet meer mogelijk. ‘Er is een medische filter in dit soort aanvragen gekomen’, verklaarde Roosemont.

‘Het wordt tijd dat men inziet dat dit soort acties in België niet loont’, besloot Roosemont, ‘en mensen moeten de actie dan ook niet steunen. Zo werkt het hier niet. De regels zijn er en worden toegepast zoals het hoort.’