Een ingewikkelde en tijdrovende aangelegendheid
Foto: artsen zonder grenzen
Ik begin met een belangrijke rechtzetting: de malariatest heet niet paracheck, meldt malaria-expert Jorgen. Dat was de naam van de vorige test en iedereen gebruikt die naam nog, maar huidige, betere test heet SD Bioline. Ziezo, dat weet u ook weer.

Normaal zou ik vandaag samen met Carole vanuit Mbandaka naar Goma vliegen, helemaal in het oosten, om van daaruit Saramabila te bereiken. Maar dat plan gaat niet door: het vliegtuig kampt met pech en de vlucht is afgelast. Ik moet nu terug naar Kinshasa, om dan vanuit Kinshasa naar Goma te proberen vliegen. Of dat ook zal lukken, is nog hoogst onzeker.

Reizen in Congo is een ingewikkelde en tijdrovende aangelegendheid. Soms drijft het Carole tot wanhoop. Zij coördineert de malariaprojecten in drie provincies: Equateur (het team van Mano dat vanuit Ntondo opereert en binnenkort naar Monieka verhuist), Maniema (in Saramabila, waar ik naartoe probeer te gaan) en de Province Orientale (in Viadana). Ze probeert alle projecten regelmatig te bezoeken, maar dat loopt nooit zoals ze gepland had.

Het coördinatieteam bestaat verder uit Monica (voor het medische luik), Carine (voor de administratie) en Gilles (voor de logistiek), maar Carole is er in al die weken nog niet één keer in geslaagd om al die mensen op dezelfde plek samen te brengen. Het duurt sowieso al een paar dagen om op een bepaalde plaats te geraken, en als vluchten dan voortdurend afgelast en gewijzigd worden, wordt het erg complex. Ook de vlucht vandaag naar Kinshasa heeft alweer vertraging opgelopen.

Ik vraag me af hoe efficiënte noodhulpverlening überhaupt mogelijk is in dit enorme land, waar epidemiologische data pure fictie blijken en waar zelfs de doorwinterde veteranen van Artsen Zonder Grenzen het moeilijk hebben om zich efficiënt te organiseren.