Vier naaste medewerkers over Steve Jobs
Aan het hoofdkwartier van Apple in Cupertino hangen de vlaggen halfstok als eerbetoon aan de overleden Steve Jobs Foto: photonews
Hoe was het om te werken voor Steve Jobs? De Britse krant The Guardian verzamelde vier getuigenissen.

Matt Drance (werkte als 'ambassadeur' voor nieuwe producten bij Apple van 2001-2009) : Apple is een organisatie zonder veel hiërarchie. Tussen mij en Steve Jobs waren amper vijf of zes niveaus en ik stond helemaal onderaan de organisatie.

Telkens ik aan slides of een demo werkte voor een nieuw product, vroeg ik me af "als ik dit aan Steve zou moeten tonen, wat zou hij dan zeggen?". Als mensen zich dit blijven afvragen, dan zal het goed blijven gaan met Apple.

Ook de topmensen werkten dag en nacht. Je kreeg soms mails na middernacht. Mensen werken dag en nacht voor Apple omdat ze geloven in wat ze doen.

Pete Warden (werkte als ingenieur bij Apple van juli 2003 tot juli 2008): In al die jaren bij Apple zag ik Steve alleen maar af en toe in de gangen. Ik heb nooit met hem gepraat, ik heb hem nooit iets laten zien. Toch domineerde hij mijn werk compleet.

Ik werkte vooral aan een niche-product maar zelfs over dat niche-product moest ons team hem regelmatig demo's laten zien. Je kunt je moeilijk voorstellen hoeveel dergelijke demo's Steve Jobs moeten hebben bijgewoond in het bedrijf. Hij was hand-on, hij had alles onder controle zoals ik nooit ergens anders heb gezien.

Demo's voor Steve waren enorm zenuwslopend. Vaak konden we niet eens het element tonen waarop we het hardst hadden gezwoegd, want Steve was al gestruikeld over een klein aspect dat er niet goed uitzag. Een controlepaneel met te veel knopjes of een knopje dat slecht geplaatst stond...

Eerst vond ik dat frustrerend, al dat kommaneuken over kleine details... Kon hij dan niet voorbij het visuele aspect kijken naar de fantastische programma's die we hadden geschreven? Het duurde even voor ik me realiseerde hoe juist zijn methode was. De gebruiksvriendelijkheid betekende alles. Slordigheden aan de oppervlakte ondermijnen al het werk dat erachter zit.

Chuq von Rospach (werkte voor Aplle van 1989 tot 2009): Steve kon hard en erg intimiderend zijn. Maar hoeveel hij ook eiste van anderen, hij was nog veeleisender voor zichzelf.

Ik zag mijn team eindeloos zenuwachtig toekijken terwijl Steve advertenties aan het doornemen was die we hadden klaargestoomd, slechts enkele uren voor de lancering van het product. Hij wou natuurlijk nog aanpassingen. Hij was betrokken tot in de details. En hij had altijd gelijk.

Anoniem personeelslid: Steve's Apple gaf werk aan de meest getalenteerde mensen van de wereld. De licht chaotische sfeer die er heerste was absoluut nodig om nieuwe ideeën tot ontwikkeling te laten komen. En er was ook altijd weer de opdracht om die ideeën te laten voldoen aan de hoogste eisen.

Jobs was brilliant en hard. Brilliant door zijn inzicht en visie. Hard omdat hij het duidelijk liet verstaan als je ideeën niet zo visionair waren.

Het waren altijd bijzonder stresserende momenten: zou Steve het een goed idee vinden? Zou een pixel die een beetje verloren stond de hele meeting om zeep helpen? Als het zo was, trok je je mokkend terug op je bureau. Maar je besefte ook dat Steve eigenlijk gelijk had. 

Die stress maakte Apple tot het bedrijf dat het nu is: als je de wereld wil veranderen doe je dat niet met middelmatige producten. De bedrijfscultuur was er één van excelleren en van aandacht voor het detail.

We werkten aan Lion (Mac OSX 10.7). Lion was begonnen als een brainstorm-idee van de ontwikkelaars. De onderdelen van het ding waren fantastisch, maar het product zelf was incoherent. De optelsom van de geweldige onderdelen was niets.  

Na maanden van ontwikkeling, keek Steve er een eerste keer naar. Steve zei dat de Lion de iPad terug naar de Mac moest brengen. En in een fractie van een seconde werd alles duidelijk. Honderden ingenieurs hadden meteen een doel om naar te streven en dat allemaal dankzij zijn gave om miljoenen regeltjes programmeertaal terug te brengen tot vier woorden.