Een team Amerikaanse wetenschappers is erin geslaagd menselijke pluripotente stamcellen aan te maken door eicellen te herprogrammeren met volwassen huidcellen. Over die wetenschappelijke, maar etisch-controversiële doorbraak naar het klonen van een mens staat te lezen in het jongste nummer van het wetenschappelijke vakblad Nature.

Dolly

Een team rond Scott Noggle en Dieter Egli van het New York Stem Cell Foundation Laboratory gebruikte een variant van de kloontechniek die in 1996 tot het schaap Dolly heeft geleid. De wetenschappers brachten in een menselijke eicel de kern van een huidcel van een volwassen donor - een diabetespatiënt - aan, maar behielden daarbij de kern van de eicel.

Via de herprogrammering van die eicel verkregen de vorsers 13 gekloonde menselijke embryo's in een vroeg stadium en dus een gedeeltelijke kopie van de donor. Maar elk bezaten drie sets chromosomen in plaats van twee. Dat betekent dat ze abnormaal waren en niet levensvatbaar indien ingeplant in een baarmoeder.

'Pluripotente stamcellen'

Het betrof in dit geval ook pluripotente stamcellen: zij kunnen leiden tot meerdere soorten cellen van het menselijk organisme en dus tot behandeling van specifieke patiënten.

Voor een therapeutisch gebruik is evenwel het wegnemen van de extra set chromosomen nodig.
De doorbraak komt het dichtst bij het werkelijk klonen van een mens. In 2004 berichtte een Zuid-Koreaanse vorser daarin te zijn geslaagd, maar achteraf bleek hij te hebben gefraudeerd.

In zijn editoriaal beklemtoont Nature dat Noggle en Egli zelf niet de controversiële term 'klonen' gebruiken.