Het was voor Pablo Lastras lang wachten op nog eens een succes in een grote ronde. De achttiende Tourrit in 2003 toen hij in Saint-Maixent-l'Ecole sneller was dan Carlos Da Cruz, Daniele Nardello en David Canada was zijn laatste grote wapenfeit. Nog langer wachten was het op een leiderstrui in een grote ronde. Tot zijn 35e om precies te zijn, want maandag won hij de derde rit in de Ronde van Spanje.

'Maar het was het wachten waard', aldus de Madrileen. 'Het is formidabel dat ik dit mag meemaken. Maar mijn mooiste herinnering blijft mijn eerste ritoverwinning in een grote ronde in de Giro van 2001. Ook die winst in de Tourrit blijft me voor altijd bij omdat mijn moeder toen pas vier maanden overleden was', stelde Lastras.

'Vandaag was ik niet zozeer bezig met mijn tegenstanders maar vooral met mezelf. Ik heb in klassiekers en ritten al zo dikwijls het verlies moeten aanvaarden dat ik het nu keurig onder controle wilde houden. Tijdig eten en drinken, mijn aanval plannen. Ik had geen tijd om met Sylvain Chavanel of de anderen bezig te zijn. Dicht bij de top van de laatste helling demarreren was een juiste keuze. Maar gemakkelijk gezien de hitte was het niet', besloot hij.