Het Facebook-gedicht van David Van Reybrouck
Foto: © Vincent Mentzel 2010
Wat begon met een zin uit een krantenartikel is ondertussen – met de hulp van zo'n 150 Facebookvrienden – een volwaardig gedicht.

We keren even terug in de tijd: de essayist, dichter en schrijver David Van Reybrouck plukt op 22 februari de zin ‘Het waren eenzame kilometers tussen Ieper en Brussel' uit een interview met Johan Vande Lanotte in De Standaard. Hij post de zin op zijn Facebookpagina met de vraag om lyrisch op de zin te reageren. Uit de aangereikte verzen zal hij een nieuw gedicht puren.

En zo geschiedde: Van Reybrouck verzamelde zo'n 150 verzen en schrapte, componeerde en vulde aan tot hij het gedicht In alle vroegte overhield. ‘Het is een procedé dat werkt voor mij', vertelt hij. ‘Die collectieve fantasie is een mooie manier om mensen te betrekken bij het ontstaan van een gedicht.' 

‘Ik blijf een ouderwetse en ambachtelijke dichter: ik heb de reacties verzameld in een tekstbestand, dat geprint en dan geschrapt tot ik basismateriaal overhield. Zo ben ik uiteindelijk tot deze twintig verzen gekomen.' Het mag dan een Facebookgedicht zijn, dichten gebeurt bij Van Reybrouck nog altijd aan een tafel, met pen en papier. ‘Het voelde soms nogal vreemd aan... Zeg nu zelf: wie schrijft er nu Facebookposts over met de hand?'

In alle vroegte

het waren eenzame kilometers

tussen Ieper en Brussel

het was stil alleen de tijdgeest sprak

op de radio sprak een man in tongen

de donkere rit werd een moeilijke

puzzel

ontbinding onveiligheid hevig

verlangen

ik vreesde dat het slijk zou schreeuwen

om zoiets als een veldrit

op zondagnamiddag

kilometers lang ben ik

gesteven wegen natriumrood

verlicht duizenden strepen niets

naderde zelfs niet in meters

de nacht die zal breken

de opgaande hoofdstad

vuurrode longen

ja we zijn er om te vertrouwen

van skyline naar zeespiegel

van aarde naar beton

en eenzaamheid stuwt voort weekt los

de wind jaagt het hout kraakt

een vlucht lijsters nee spreeuwen

wijzigt van lijn

soms had ik gelukkige gedachten

fluwelen zetels koffie snijbloemen

antiek

langs het water stonden paarden

rechtopstaand te slapen

daar lag mijn grond daar lag de pijn