Woensdagvoormiddag is in de O.L.Vrouw van Geboortekerk in Hoevenen afscheid genomen van Sophie Van de Heijning. Het zestienjarige meisje werd op vrijdag 11 februari het slachtoffer van een vluchtmisdrijf. De dienst bracht een massa volk op de been, vooral veel leeftijdsgenoten.

De plechtigheid verliep erg emotioneel, met onder meer de klasgenoten van Sophie in een hoofdrol. Zij droegen witte rozen de kerk in. Na afloop nam de familie in intieme kring verder afscheid.

Het meest beklijvende moment van de plechtigheid waren de zeven getuigenissen uit de nabije omgeving van Sophie. Na elke getuigenis werd een van de zeven kaarsen vooraan in de kerk aangestoken.

Haar nonkel Frank bewonderde Sophie voor haar doorzettingsvermogen, haar sociale bewogenheid en haar intelligentie. Haar neef Pieter vertelde hoe elk familiefeestje 'een leutig' gebeuren werd met Sophie. 'De familie zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou. Sophie', sprak haar nonkel Koen.

'Tot achter mijn oren verliefd'

'Het ga je goed lieve zus, waar je ook bent. We zijn dankbaar voor al die mooie jaren dat je bij ons was', vertelde haar zus Kathleen die beloofde dat ze goed op haar hondje Djuna zal letten.

Haar vriendje Sybren vertelde hoe verliefd hij was. 'Tot achter mijn oren. Jij maakte mij zo gelukkig. Je lachte altijd en je was altijd optimistisch.'

De directeur van haar school, Werner Beyers, gaf Sophie postuum een goed rapport: 'voor een parel van een leerling'. 'Niet een met punten, alhoewel er op jouw rapporten altijd uitstekende punten stonden. Je was een voorbeeld van de ideale leerlingen met notities die steeds perfect waren. Goed doen voor de school was belangrijk voor jou. Jij hebt veel geleerd in onze school, maar wij konden ook van jou leren.'

'En dat gerechtigheid mag geschieden'

Aan het einde van de dienst kwamen de ouders van Sophie aan het woord. 'Sophie, we hoorden de MUG door onze straat rijden, maar we wisten niet dat jij erin lag. Je hebt heel hard gestreden, maar wij moeten nu verder. Hadden we je nog maar kunnen vertellen hoeveel we van je houden', sprak vader Luc.Hij dankte iedereen voor de vele steunbetuigingen en de familie voor de steun.

'Tot ziens, Sophie', sprak mama Geertje. 'En dat gerechtigheid mag geschieden', besloot papa Luc, waarna een staande ovatie volgde. Op de tonen van 'You'll never walk alone', werd de kist van Sophie vervolgens buitengedragen

Om een te grote toeloop te vermijden, werden op hetzelfde moment in Kapellen nog twee afscheidsplechtigheden gehouden. Eén in de kerk van Kapellen, voor de leerlingen van het vierde tot zesde middelbaar. De andere in de kapel van de school van Sophie, het Mater Salvatorisinstituut, voor leerlingen van het eerste tot derde middelbaar.

Stille wake

Dinsdagavond verzamelden opnieuw honderden mensen aan het kruispunt waar Sophie gegrepen werd door Leo Dingemanse uit Kapellen, de man die in de nacht van zaterdag op zondag bekende de dader te zijn.

De wake van dinsdagavond kwam er op initiatief van de buurtbewoners. Zo'n driehonderd mensen kwamen om 19 uur samen op het Frans Oomsplein, om van daaruit in stoet naar het fatale kruispunt te wandelen. Daar werd een tiental minuten stilte in acht genomen. Enkele mensen zetten nog een kaarsje of legden nog een bloem neer.