Lunchen met Europees commissaris Reding
Foto: An Nelissen
Straks denkt u nog dat ik in Davos ben voor het eten. Maar na mijn verhaal over de Chinese fondue, moet ik u toch vertellen dat het peleton pennenlikkers, ook wel journalisten genoemd, dat hier in Davos gelegerd is, 's middags gratis gevoederd wordt in de veel te kleine en veel te warme perszaal, vier hoog in het congrescentrum.

Terwijl ik dit schrijf, zie ik Europeees Commissaris Viviane Reding voor de tweede maal aanschuiven aan ons buffet. En het is niet eens lekker: iets met bruine bonen, droge sla en vettige broodjes. En Pepsi cola in blik.

Kan ze dan niet elders gaan eten, mort een collega. Ja, verdient ze niet genoeg als commissaris in Brussel? Ze kan toch ergens in een sjiek restaurant aanschuiven.
Ach, de verzuring onder journalisten. Ze begrijpen niet dat mevrouw Reding niet wil meedoen aan de vleepotten van Brussel. Ze leeft eenvoudig en bescheiden, net zoals wij journalisten.

Kijk, ik ga een praatje slaan met haar. Over wat ze denkt van onze politci, bijvoorbeeld. Misschien leer ik nog iets. Daarom zijn we hier, toch?