Krantencommentaren zien sterk signaal
Foto: belga
De Shame-betoging die zondag door de straten van onze hoofdstad trok, is maandag voorpaginanieuws in alle kranten. Ook de editorialisten staan stil bij de tienduizenden die tegen het uitblijven van een regering manifesteerden. Verschillende opinieschrijvers zien in de betoging een sterk signaal, al vragen sommigen zich af om welk signaal het precies gaat.

Zo merkt Jan Segers in Het Laatste Nieuws op dat de oproep aan alle onderhandelaars om wat water bij de wijn te doen, terecht is, "maar wie moet hoeveel bij de zijne doen? En eens ze gevormd is, die langverwachte regering, wat moet ze dan concreet doen om de welvaart van de volgende generaties veilig te stellen? Daarover hebben de mensen die gisteren schouder aan schouder marcheerden, sterk uiteenlopende, soms zelfs tegenstrijdige ideeën".

Ook in De Standaard heeft Guy Tegenbos het over een "sterk signaal", maar met een duale inhoud. "Het echte verschil zit niet bij de ’poppetjes’, maar bij de grote verschillen over waar het naartoe moet met dit tweelandenland (...) Die lijn verdeelde ook onzichtbaar de betogers gisteren. Hun signaal was krachtig, maar de betekenis ervan was dubbelzinnig. Het moet vooruitgaan, zeer zeker, maar hoe? Daarover waren ze duaal".

Eric Donckier stelt in Het Belang van Limburg dat er geen alternatief is. "Enkel wanneer alle politieke niveaus voor hun verantwoordelijkheid worden geplaatst en zelf de gevolgen dragen van hun beslissingen, kunnen we tot oplossingen komen. Dit impliceert een staatshervorming. Verantwoordelijke politici weten dat. Ze mogen wel een tandje bijsteken".

"Een signaal ja, maar wat doen de partijen ermee?", vraagt Dirk Castrel zich in Gazet van Antwerpen af. "De politieke partijen lieten snel weten dat ze het signaal ook zouden oppikken. Ze tonen allemaal begrip voor het geduld dat al zwaar op de proef is gesteld en ze willen allemaal weer onderhandelen. Als het ze deze week niet lukt, dat ze het dan zeggen, dan weten we dat tenminste al. Het signaal oppikken betekent ook snel duidelijkheid brengen".

Liesbeth Van Impe maakt in Het Nieuwsblad een vergelijking met een duel uit een westernfilm. "Het probleem is dat de hoofdrolspelers op dit moment niet veel anders kunnen verzinnen dan stokstijf te blijven staan". Ze merkt op dat politici vaak zeggen dat ze de tegenstrijdige opdracht krijgen niet toe te geven en het toch op te lossen. "Het lijkt er toch op dat heel wat mensen beseffen dat je een beetje moet toegeven om het ook echt op te lossen."

Bart Eeckhout van De Morgen ziet in de betoging de bevestiging van een verschuiving in onze samenleving. "Mensen verbinden, engageren en uiten zich nog steeds met dezelfde kracht als vroeger, maar ze doen dat minder via de traditionele kanalen (...) Politici, vakbonden, verenigingen of studentenbeweging: geen van alle wisten zich raad met deze betoging. Veertigduizend mensen hadden hun aansporing niet nodig om de straat op te komen."

Ook Le Soir meent dat de mobilisering heeft aangetoond dat de internetgeneratie zich niet in een gesloten kringetje opsluit, ver van alle beslommeringen van buitenaf. Het evenement toonde volgens de krant ook aan dat "het noorden van het land geen monolithisch blok is en dat een deel van de bevolking dat tot vandaag zweeg, wil dat het land werkt".

"De opkomst van de betoging is des te opmerkelijker omdat het initiatief van jongeren kwam, omdat alle leeftijden en taalgroepen erop aanwezig waren; dat ze politiek neutraal was zonder in antipolitiek te vervallen", schrijft La Libre Belgique.

De kranten van Sudpresse noemen de mobilisering een "sterk signaal". "De onderhandelende partijen moeten de komende dagen een antwoord bieden op deze toenemende ongerustheid. Ze moeten deze even zinloze als inefficiënte strategie stopzetten", luidt het.

La Dernière Heure betreurt dat bepaalde partijen probeerden de betoging te recupereren, zoals Ecolo en het cdH. "Voor hun informatie, Shame betekent schaamte. En die schaamte, die de massa aanklaagde, is die van alle partijen die al meer dan zeven maanden onderhandelen en niet in staat zijn een akkoord te sluiten".