Positieve party in Sportpaleis
Foto: ©GOEDEFROIT MUSIC
Higher than the sun: Natalia en Anastacia maakten er een spetterend Vegas-feestje van in een enthousiast Sportpaleis.

Niemand moet Natalia Druyts nog leren hoe ze moet opkomen: neerdalend uit het cirkelgedeelte van een reusachtige omega, in een turbulentie die de oerknal concurrentie aandeed. De boodschap was duidelijk: a star is born.

Zoals Thierry Mugler dat bepaald had en naar Gaga-conventie, had ze veel meer textiel aan boven dan onder de gordel, wat de openingssong ‘Drop a little’ alvast beloftevol maakte. Ze zong dat het brandde in haar dijen en ja hoor, daar stonden meteen twee zwarte schoothonden die haar geil besnuffelden.

‘Lady power: entertaining your pants off’, had de organisatie beloofd. Natalia gaf alvast het goede voorbeeld.

Het was allemaal goud en rood en sensationeel in dat eerste kwartier en als we niet wisten dat we gewoon in het Antwerpse Sportpaleis zaten, we zouden ons in Las Vegas gewaand hebben. Het moet gezegd dat organisator PSE alle moeite gedaan had, gelukkig ook om de klank zo goed mogelijk rond te sturen door 156 klankkasten. Dat verdient hulde.

Anastacia van haar kant kwam op als een stem. Niets te zien, het eerste wat we hoorden was die rauwe kras waarmee ze ‘Welcome to my truth’ inzette. Waarna de 42-jarige diva van de ‘sprock’ (soul, rock en pop) opkwam in een groen vest en glanzend zwart onderaan. Zoals bij Natalia zou haar garderobe ettelijke keren wijzigen, maar Anastacia bleef door de band zedig ‘bedekt’.

Het spektakel was natuurlijk stevig en energiek. Natalia, die al voor de derde keer zo’n pact met sterren uit de VS sluit, gelooft dat je van het leven moet profiteren voor zolang het maar duurt, en werkte zich uit de naad om haar publiek daarvan te overtuigen. ‘Als ge mij nodig hebt, komt ge mij maar halen’, klonk het bijzonder gul.

Vuurwerk dus, met ‘Paid my dues’ lekker funky en ‘I want you back’ als eerste aanstekermoment. Daarna eerde Anastacia haar fans met ‘Undergroud army’, ging Natalia (na een eerste kostuumstop) in een troon ‘Wise girl’ zingen, wat een mooi moment was, omdat je de backings ten minste hoorde.

Het spektakel was namelijk geen klein beetje ‘over the top’. De band trok een wall of sound op die de songs veel nuance ontnam. En de twee diva’s mogen dan enkele goeie nummers hebben, andere songs zijn afgesleten klonen van veel betere trendsetters. Daar maak je enkel iets van als je er persoonlijkheid in steekt, en dat is moeilijk als de band als een betonmolen klinkt.

‘Left outside alone’ is natuurlijk wél een goeie song en daar was ook gewerkt aan de visuals, die een gothic sfeertje opriepen, zodat we even voor de pauze toch een eerste echt sterk moment kregen. Waarna we na een uur met ‘Risin’ de rust ingingen.
Na de pauze ging het feest verder, eerst met een stel matige songs als ‘Not that kind’ en ‘Rid of you’, maar ook met het geestige ‘Riding by’, dat niet toevallig een orgelsolo uit ‘Nutbush City Limits’ leende en de zaal gezellig liet ontvlammen.

De dansers mochten zichzelf even bewijzen en we kwamen te weten dat ze diepe gedachten koesterden, zoals deze: ‘Ritme heeft geen kleur’. Anastacia bezig ziende, zaten we net te denken dat ritme wel degelijk een kleur heeft.

Er kwam een kwartiertje balladerij aan te pas, compleet met dikke knuffel tussen de twee sterren na ‘I belong to you’. Er kwamen gitaarsolo’s en zowaar een drumsolo bij. En nog zo’n accessoire uit de seventies, een koor! Rev 22-21 zong mee op ‘Hallelujah’, waarna een fan zich spontaan voor het hele Sportpaleis outte als ‘gay’. Dat vond Anastacia geweldig.

Zo’n dynamische avond is niet àf zonder versterkende boodschappen. Natalia maande haar fans aan om te veranderen als iets hen niet bevalt. Anastacia verwees naar haar borstkanker (waarvan ze genezen is) als levensles, waarbij haar treurig afgesprongen relaties onbelangrijk werden.

Daarna struikelde Natalia even in ‘Fragile’, maar de song liep uit in een discofeest waarmee de avond zijn essentie bereikte. Glamour, positivisme, verandering, escape, girl power: meer moest dat niet zijn om iedereen de armen hoog te laten gooien en uit de bol te laten gaan in ‘I’m outta love’, nog steeds Anastacia’s tofste single.

Het eindspel, geserveerd op ‘Glamorous’ en met alle kanalen wijd open, het publiek massaal recht en foto’s nemend, bevestigde de entertainende kracht van de dames. Traditioneel staat de ‘omega’ voor het laagste van het laagste in de hiërarchie, maar in dit spektakel werd die traditie een neus gezet.