Peter Post overleden: 'Gedreven ploegleider, slechte verliezer'
Foto: Photonews
De Nederlandse wielerwereld kreeg vrijdag het overlijden van ex-renner en ploegleider Peter Post te verwerken. De renners die met hem samenwerkten hadden lof voor zijn kwaliteiten als ploegleider, maar er waren ook vaak conflicten.

Joop Zoetemelk won in 1980 voor de Raleigh-ploeg van Peter Post de Tour de France. 'Post was een heel goede ploegleider. Hij kon goed organiseren en de ploeg bij elkaar houden. Ik had in een andere ploeg misschien ook wel kunnen winnen, dat weet ik natuurlijk niet, maar feit is dat de Raleigh-ploeg bijzonder sterk was. Ik kon bijvoorbeeld veel tijd winnen in de ploegentijdrit. Ik reed met plezier voor hem, had geen problemen. Nu ben ik zelf een vrij makkelijk iemand, maar ik merkte wel veel respect van Post. Hij waardeerde het dat ik 100 procent voor de sport leefde. Dus als het dan eens minder goed ging en de prestaties uitbleven, kreeg ik daar niks van te horen. Dat had zeker met wederzijds respect te maken.'

Peter Post en Patrick Sercu vormden enkele jaren een koppel in verscheidene zesdaagsen. Ze wonnen onder meer in van Londen, Berlijn, Frankfurt, Bremen en Amsterdam. 'Post was een man met een zeer grote persoonlijkheid. Ik heb altijd naar hem opgekeken', reageerde Sercu op het overlijden van zijn vroegere teammaat.
'Je kan Peter Post het best omschrijven als een ware karakterman. Streng maar rechtvaardig. Ook als ploegleider. Als renner was hij dan een heel compleet iemand. Hij kon koersen als Parijs-Roubaix aan, maar vooral op de piste trok hij zich meer dan uit de slag. Met TI-Raleigh en Panasonic had hij twee grote teams in de wielergeschiedenis onder zijn hoede. Ik wist dat het niet goed ging met Peter de laatste tijd. Hij was al een poosje ziek, maar toch doet het afscheid pijn.'

'Hij wilde een ijzeren discipline in de ploeg', zegt Hennie Kuiper. 'Bij Post moest het altijd perfect zijn, op alle vlakken. Bij de ploegvoorstelling verschenen wij in kostuum en stropdas. Dat was in die tijd ongekend. Daarnaast was het van Post ook typerend dat hij absoluut niet tegen zijn verlies kon. Ik kan me de Amstel Gold Race van 1977 herinneren dat ik met ploeggenoot Gerrie Knetemann en Jan Raas - die dat jaar voor een andere ploeg reed - in de kopgroep zat. Ondanks onze inspanningen won Raas de wedstrijd. Toen waren de rapen wel gaar. Ik vertelde dat-ie slecht tegen zijn verlies kon. Nou, dan kun je zijn reactie wel uittekenen.(

'Onze karakters botsten nog wel eens', vertelt Steven Rooks. 'Dat gebeurde al in mijn eerste jaar, toen ik in 1982 mijn eerste profcontract bij hem tekende. Peter heeft het Nederlandse wegwielrennen echt op de kaart gezet, eerst met Raleigh en later met Panasonic. Hij was vooruitstrevend. Hij bemoeide zich met alles, tot in de kleinste details. Met het ontwerp van de shirts, de volgauto's, vrachtwagens, etcetera. Financieel was alles tot in de puntjes geregeld. Zijn ploegen waren uiterst gestructureerd. Post was zijn tijd vooruit. Maar alles gebeurde wel naar zijn visie. Hij gaf weinig om een andere mening en zat daar ook niet echt op te wachten.'

'Peter en ik leken in veel dingen op elkaar. Allebei bezeten van wielrennen, er dag en nacht mee bezig', weet Gert-Jan Theunisse. 'Hij was de voorloper van het moderne wielrennen, de voorloper van de vercommercialisering van de wielersport. Geen detail ontging hem. Alles moest perfect zijn en er perfect uitzien. Dat gold ook voor de renners. Zijn beleving was enorm. Hij deed er alles voor, ik ook. In tegenstelling tot Steven Rooks ben ik eigenlijk nooit met hem gebotst. Er was, ook al leek dat voor de buitenwereld misschien niet zo, veel respect voor elkaar. Ik heb ook heel veel van hem geleerd en moest later vaak toegeven dat Post gelijk had gehad. Enige kritiek misschien was dat Peter soms heel ver kon doordraven en dat af en toe op een agressieve manier liet blijken.'

Erik Breukink startte zijn carrière onder Peter Post bij Panasonic. 'Het was mooi te mogen rijden bij de ploeg waar je jarenlang als jochie naar op had gekeken. Post was een harde, hij moest niets hebben van mensen die de kantjes ervan af liepen. Maar hij was ook fair, bezeten van wielrennen, een echte winnaar. Dat kon hij goed overbrengen. Post was een fenomeen; hij deed met de Raleigh-ploeg iets nieuws.'