FC De Kampioenen
Foto: vrt
We gaan het hier niet opnieuw hebben over de vraag of het maken van comedy die nog breder is dan het strand van Oostende, een taak is voor de openbare omroep.

Die vraag wordt inmiddels al ruim twintig jaar gesteld, en ze wordt irrelevant omdat het nu toch bijna gedaan is — en hopelijk ook met de herhalingen daarna, kunnen we dat beloven? Ruim één miljoen kijkers kúnnen niet verkeerd zijn, is een veelgehoord argument, alsof kwaliteit democratisch verkozen wordt.

Nee, we zijn blij gemutst en zonder vooroordelen gaan zitten voor de eerste aflevering van het laatste seizoen van Vlaanderens meest populaire comedyreeks. Een aflevering waarin voorzitter Boma eist dat het team eindelijk eens zijn naam eer aandoet en kampioen speelt, en daarom verjonging doorvoert. Doelman Xavier wordt geslachtofferd, en vervangen door een snobistische vrouwengek. En natuurlijk onderschat Boma de camaraderie binnen het team. Xavier die aan de kant geschoven en opnieuw in de harten gesloten wordt? Een vaag déjà vu is nooit verboden geweest bij De kampioenen, en ach ja: is herkenning niet de basis van comedy?

Maar wat was het weer vergeefs zoeken naar enige vorm van humor, hoe hard de lachband ons ook trachtte te helpen. Marcske staat te dromen op het veld, krijgt een bal tegen het hoofd en valt flauw, met zijn bril op half zeven. Boma noemt vrouwen ‘quantité négligé’: dit is geen voorbeeld van het flauwste, maar van het béste wat deze aflevering te bieden had. Wie een scherpere grap ontdekt heeft, mag ze melden. En zeg nu alsjeblieft niet ‘hier zie, uw gouden aftrekker, je kunt er zelf mee aftrekken’.

Als FC De Kampioenen zijn bestaansrecht te danken heeft aan het feit dat er op zaterdagavond nood is aan programma’s voor family viewing — een zeer valabel argument — wat komen al die belegen seksgrappen en toogvulgariteiten er dan in doen? De personages zijn karikaturen, de grappen getelefoneerde varianten op variétéklassiekers uit de jaren dertig: dit zijn scenario’s die met veel moeite een sympathieglimlach zouden verdienen als ze door de leerlingen geschreven waren voor een tuinfeest op een dorpsschool.

Ruim één miljoen kijkers kunnen niet verkeerd zijn? Helaas. Als ze in Luzern ooit op de vooravond van de Gouden Roos — zoals bij de Oscars — een Gouden Framboos uitreiken voor de slechtste tv-producties, winnen ‘we’ met vlag en wimpel. Het pijnlijkste blijft kijken naar Johnny Voners, Jaak Van Assche en Tuur De Weerdt: wat moeten die heimwee hebben naar de tijd van De Collega’s. Dat was ook volkskomedie, maar de scenario’s gingen ergens over, het acteerwerk was voortreffelijk en je kon er mee lachen zonder je verstand op nul te moeten zetten.

FC De Kampioenen, gezien op zaterdagavond 4 december om 20.45 op Eén