Editors stoot door naar superliga
Foto: koen bauters

Editors speelde in Brussel bijna een thuismatch. Na ‘In this light and on this evening’, dat de avond als een dreigend alarmsignaal aftrapte, was het meteen prijs met ‘An End has a start’. Handen hoog, een meegebruld refrein. We vonden zanger Tom Smith wat vermoeid ogen, maar hij weet dat dit het moment is waarop zijn band doorstoot naar de superliga en gaf alles wat in hem zat.

De band ploegde erg professioneel door een evidente set, die vrij gelijkmatig uit de drie albums putte. Met een LED-scherm dat nerveuze grafische beelden toonde, en een minimalistische belichting die enkel Smith 'in the picture' liet, stoomde het concert als een trein door. Nauwelijks bindteksten, grote videoschermen. Na een dik uur zaten we al aan de bisronde.

Met het duo ‘Bones’ en ‘The Racing Rats’ beleefde de avond een eerste hoogtepunt. Het is dit soort manisch gebrachte, opzwepende rock waaraan Editors zijn populariteit dankt. Daar komt de meeslepende zang van Tom Smith het best tot zijn recht. Daar schittert de geweldige drummer Ed Lay helemaal.

Maar Editors’ sterkte is ook zijn zwakte. Eigenlijk heeft de groep één fantastische song, die beurtelings ‘Munich’ of ‘Bones’ of ‘Papillon’ heet. Eén ophitsende keer is steeds weer geweldig, de tweede keer is het nagenieten, maar de vijfde keer hoor je vooral die droevige bariton van Tom Smith, steeds opnieuw die sireneklank van de gitaar, dezelfde akkoorden.

We moeten zeggen dat de groep er alles aan doet om andere sferen aan te snijden. Het nieuwe album 'In the light and on this evening' is een interessante poging om een meer elektronische sound, zelfs iets meer popgevoel (‘Eat raw meat’), te vinden.

Maar de nieuwe songs wogen live (nog) niet echt door in de beleving, al was ‘You don’t know love’ wat ons betreft een van de beste momenten in het concert. En het tragere, etherische werk, zoals ‘Walk the fleet road’, werd vooral verdragen als tussenstap naar de volgende uppercut.

Het is integendeel het oudere uptempo werk dat steeds weer voor extase blijft zorgen. ‘Smokers outside the hospital doors’ werd ingehaald als het bevrijdende doelpunt in een voetbalmatch en daar kon ‘Bricks and mortar’ simpel op meedrijven.

Waarna de bissen een moeiteloze ereronde werden. ‘Munich’, een uitzinnig ‘Fingers in the factories’ en dan, tergend laat, het volksfeest met ‘Papillon’, compleet met Rammstein-vuren erbij.

Missie geslaagd, maar misschien is een goed uur Editors nog beter. Deze groep haalt een explosieve kracht uit zijn helder doordachte beperkingen en is daarom geknipt om aankomende zomer Rock Werchter af te sluiten. Maar eerst moet de band een bijzonder lange toernee afwerken. Het ijzer is duidelijk erg heet.